Email · kontakt@ine.org.pl
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
lis 17
Analiza, Dezinformacja, Europa Wschodnia, Międzynarodowe prawo humanitarne, Prawa człowieka, Publikacje, Rosja, Ukraina, Wojsko i armia

Miny przeciwpiechotne – podwójna broń separatystów z Donbasu

17 listopada, 2021
Miny przeciwpiechotne – podwójna broń separatystów z DonbasuPobierz

Artykuł w skrócie:

– Miny przeciwpiechotne powodują szczególne okrucieństwo. Z tego względu ich użycie jest sankcjonowane międzynarodowymi konwencjami;

– użycie min przeciwpiechotnych przez separatystów jest wskazywane zarówno przez stronę ukraińską, jak i raporty światowych organizacji. Trudno określić, czy siły zbrojne Ukrainy również korzystają z tego środka walki, istnieje jednak taka obawa;

– separatyści mogą wykorzystywać miny przeciwpiechotne w podwójny sposób – oddziałując kinetycznie (rażąc przeciwnika) oraz niekinetycznie (wykorzystując informacje o ich użyciu do walki informacyjnej).

Wstęp

Wojna na Ukrainie trwa nieprzerwanie od 7 lat i pomimo kilkukrotnych prób zawieszenia broni, w dalszym ciągu dochodzi do wymiany ognia i starć na linii rozgraniczenia. Aktywna forma walki nie stanowi jedynego zagrożenia. Niezależnie od intensywności działań w Donbasie od 2014 roku ogromne niebezpieczeństwo stanowią różnego rodzaju miny, które mogą stanowić zagrożenie na długo po zakończeniu konfliktu zbrojnego.

Stosowanie tego środka walki jest popularne i zrozumiałe, przykładowo miny przeciwpancerne mogą stanowić idealną zaporę na potencjalnym kierunku działania przeciwnika. Niepokojącym zjawiskiem na wschodzie Ukrainy jest jednak stosowanie min przeciwpiechotnych, które ze względu na wywoływane skutki są zakazane międzynarodowym prawem humanitarnym konfliktów zbrojnych.

Miny przeciwpiechotne    

Mina definiowana jest jako „ładunek materiału wybuchowego zwykle umieszczony w kadłubie (obudowie) przeznaczony  do  niszczenia  lub  uszkodzenia  pojazdów,  łodzi  lub  samolotów  oraz niszczenia  i  rażenia  siły  żywej,  którego  detonacja  następuje  pod  wpływem oddziaływania sprzętu bojowego lub siły żywej po upływie określonego czasu bądź  w sposób kierowany”[1]. Z samej definicji wynika, że jej zastosowanie może być różne, od zwalczania pojazdów po rażenie pojedynczego żołnierza.

Pierwsze masowe użycie min przeciwpiechotnych (ppiech.)[2] datuje się na okres II Wojny Światowej, chociaż już podczas Wojny Secesyjnej (1861-1865) używano w walce podobnych środków. Głównym celem konstrukcji ppiech. jest ochrona min przeciwpancernych przed ich rozbrojeniem przez żołnierzy przeciwnika, ochrona punktów kluczowych (np. mostów) oraz stanowienie ogólnego środka spowalniającego przemarsz sił przeciwnika[3].   

Wspomniane we wstępie okrucieństwo jest cechą charakterystyczną min przeciwpiechotnych. Myślą przewodnią podczas ich konstruowania było wyrządzenie przeciwnikowi znacznej krzywdy, ale nie zabicie go. W taki sposób można trwale wyeliminować żołnierza, przy równoczesnym dołożeniu przeciwnikowi wysiłków w postaci opieki nad rannym[4]. Jednak tu pojawia się kolejny problem. Mina przeciwpiechotna nie wybiera swojego celu, wobec czego oprócz łamania zasady humanitaryzmu (poprzez możliwość wyrządzenia niepotrzebnego cierpienia), łamie zasadę rozróżniania, która stanowi o potrzebie rozróżniania kombatantów od osób cywilnych, a także dóbr o charakterze cywilnym od celów wojskowych podczas prowadzenia działań zbrojnych. Dana kwestia ostatecznie wpłynęła na reakcję międzynarodową i rozpoczęcie prac zmierzających do zakazania użycia min ppiech. w konfliktach zbrojnych[5].

W efekcie obecnie kwestie użycia min przeciwpiechotnych sankcjonują przede wszystkim dwie umowy międzynarodowe, Konwencja o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych (CCW) oraz Konwencja o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu (tzw. Traktat ottawski).  

Konwencja CCW powstała na początku lat 80-tych XX wieku[6]. Początkowo składała się ona z trzech protokołów (obecnie pięciu), których zapisy dotyczą restrykcji wobec pewnych środków walki, w tym m.in. min (Protokół II z 1996 r.). Pierwotnie nie odnoszono się stricte do min przeciwpiechotnych. Dopiero wzmożone wykorzystanie tego środka walki w konfliktach zbrojnych spowodowało potrzebę wprowadzenia precyzyjniejszych regulacji i tak w 1996 roku zintensyfikowano prace dotyczące rozszerzenia Protokołu II i wskazania w nim problemu użycia min przeciwpiechotnych[7]. Istotne zmiany określały zakaz stosowania wszelkich niewykrywalnych min ppiech. oraz odpowiedzialność stron za usunięcie uprzednio rozmieszczonych przez nie min. Jednak w dalszym ciągu treść konwencji miała wady, pozwalające omijać jej zapisy[8]. 

Wiodącą rolę w regulowaniu użycia min przeciwpiechotnych wnosi druga ze wspomnianych konwencji, nazywana powszechnie Traktatem Ottawskim. Została ona przyjęta w 1997 roku i jasno zobowiązuje sygnatariuszy do nieużywania, nierozwijania, nieprodukowania, nieskładowania lub nieprzekazywania min przeciwpiechotnych oraz niszczenia istniejących ich zapasów i ewentualnego oczyszczenia obszarów wcześniej zaminowanych[9]. Należy zwrócić uwagę na fakt, że ta umowa międzynarodowa pozwala na posiadanie niewielkiej ilości danych min do celów szkoleniowych[10].

W kontekście analizowanego tematu należy zaznaczyć, że Federacja Rosyjska nie jest stroną konwencji, natomiast Ukraina ratyfikowała Traktat Ottawski w 2005 roku (wszedł w życie w czerwcu 2006 roku)[11]. Dany fakt warunkuje opisywane w dalszej części tekstu aspekty użycia min przeciwpiechotnych w Donbasie.

Użycie min przeciwpiechotnych w Donbasie

Kwestia użycia min przeciwpiechotnych w konflikcie na wschodzie Ukrainy jest problematyczna. Federacja Rosyjska (w tym separatyści) nie jest stroną Konwencji ottawskiej, wobec czego nie deklaruje wyeliminowania min ppiech. ze swojego wyposażenia i nieużycia ich w działaniach zbrojnych. Znając jednak cechy charakterystyczne tego środka walki, należy zwracać uwagę na jego wykorzystanie podczas konfliktów zbrojnych, ponieważ zagraża przede wszystkim ludności cywilnej.  

Ministerstwo Obrony Ukrainy informowało już w 2014 roku o użyciu przez separatystów min przeciwpiechotnych[12]. Tłumacząc przy tym, że każda mina posiada oznaczenia-informacje dotyczące miejsca i roku produkcji[13], co uzasadnia ukraińskie oskarżenia wobec Federacji Rosyjskiej o zaopatrywanie separatystów[14].

Według zbiorczych raportów oraz doniesień medialnych od 2014 roku separatyści używają różnego rodzaju min przeciwpiechotnych (tab.1), które – jak określa strona ukraińska – mogą być ukryte wszędzie[15].

Tabela 1.

Miny przeciwpiechotne używane przez separatystów w Donbasie.

Źródło: opracowanie własne na podstawie: ARES: Raising Red Flags: An Examination of Arms & Munitions in the Ongoing Conflict in Ukraine [https://armamentresearch.com/Uploads/Research%20Report%20No.%203%20-%20Raising%20Red%20Flags.pdf (dostęp:01.10.2021)].; Landmine Monitor 2017 [http://www.the-monitor.org/en-gb/reports/2017/landmine-monitor-2017.aspx (dostęp:01.10.2021)]; L. Budny, P. Saska, Wybrane miny przeciwpiechotne Rosji,[w]: Zeszyty Naukowe WSOWL nr 1(151) 2009, Wrocław 2009, s.108-123.;

O przykładach użycia zakazanych min przez separatystów ukraińskie media alarmowały wielokrotnie:

– W marcu 2016 roku w okolicach Popasna (obwód ługański) wykryto miny MON-50, wyprodukowane w 2003 roku w mieście Czapajewsk (obwód samarski, Rosja)[16];

– w październiku 2017 roku informowano o śmierci ukraińskiego żołnierza w okolicach wsi Bohdaniwka (obwód zaporoski) z powodu wybuchu miny OZM-72[17];

– w maju 2019 roku w okolicach miasta Krasnohoriwka (obwód doniecki) znaleziono miny PMN-2[18];

– w marcu 2021 roku ukraińskie służby informowały o znalezieniu min rosyjskiej produkcji (PMN-2 i POM-2) w miastach Szczastia i Siewierodonieck (obwód ługański), w których uprzednio stacjonowały siły separatystów[19].

Przedstawione incydenty wskazują, że problem min ppiech. dotyczy (terytorialnie) wielu miejscowości. Przy czym zagrożonych może być nawet do dwóch milionów ludzi (cywili) mieszkających po obu stronach linii rozgraniczenia[20], gdzie tylko w okresie od listopada 2019 do marca 2021 roku, obserwatorzy SMM wykryli blisko dwadzieścia tysięcy min[21] różnego rodzaju w tym również miny przeciwpiechotne.

Trudno jednak zmierzyć skalę zagrożenia lub konkretnie określić ilość samych min przeciwpiechotnych użytych w Donbasie. Samo ich wykorzystanie stanowi kwestię sporną. O ile wyżej wymienione przykłady i oskarżenia wobec separatystów (Rosji) mają pewne pokrycie, to nie jest pewne czy jest to jedyna strona, która wykorzystuje miny ppiech. w omawianym konflikcie.

Oficjalnie w raportach – np. Landmine Monitor – o użycie min przeciwpiechotnych oskarżana jest jedynie strona separatystów[22]. Jednak w 2016 roku biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka sygnalizowało na prawdopodobne wykorzystanie min przeciwpiechotnych przez obie strony – również Ukrainę[23], która oficjalnie podkreśla, że jako strona Traktatu Ottawskiego nie używa zakazanej broni[24].

Oskarżenia pod adresem Ukrainy wystosowują oczywiście władze Federacji Rosyjskiej oraz samozwańczych republik, jednak ich dowody bywają wątpliwe, a cały proces może być próbą walki informacyjnej, której celem jest dyskredytacja Ukrainy, jako strony Traktatu Ottawskiego.

Miny przeciwpiechotne jako środek walki informacyjnej

Władze separatystów i Federacji Rosyjskiej wielokrotnie oskarżały Ukrainę o użycie min przeciwpiechotnych w rejonie konfliktu. Wartym odnotowania przykładem jest sytuacja z kwietnia 2020 roku, kiedy to Stały Przedstawiciel Rosji przy OBWE podczas przemówienia dotyczącego sytuacji na Ukrainie podkreślił użycie zakazanych min przez Kijów[25]. O danej sytuacji rzeczywiście można przeczytać w dziennym raporcie Specjalnej Misji Monitorującej OBWE na Ukrainie (ang. OSCE Special Monitoring Mission to Ukraine, SMM), w którym obserwatorzy po raz pierwszy odnotowali cztery skrzynie z napisem „MON-90”. Skrzynie znajdowały się w punkcie kontrolnym ukraińskich sił zbrojnych. Jak podkreślają obserwatorzy, jedna skrzynia była otwarta i rzeczywiście znajdowały się w niej miny ppiech[26].

Dana kwestia nie jest jednoznaczna z użyciem zakazanych środków przez stronę ukraińską, ale niewątpliwie podważa zapewnienia Kijowa o całkowite wyeliminowanie min i nieużywanie ich. Wskazany przykład dotyczy 2020 roku, jednak dużo wcześniej pojawiały się komunikaty o domniemanym użyciu min ppiech. przez ukraińskie wojsko. Potwierdzenie tych informacji jest jednak kwestią problematyczną, gdyż są one wątpliwe lub niepotwierdzone.

W 2015 roku rosyjskie media informowały o ukraińskim podpułkowniku, który miał otrzymać rozkaz użycia min przeciwpiechotnych przeciwko separatystom. Sam oficer opowiada, że odmówił wykonania rozkazu, następnie zgłaszał sprawę do podwładnych, po czym – zignorowany – został wydalony z ukraińskich sił zbrojnych. Całą sytuację opisuje na konferencji dla rosyjskich mediów po tym, jak opuścił Ukrainę i Rosja udzieliła mu azylu[27].

Trudno znaleźć jakiekolwiek informacje po stronie ukraińskiej, które nawiązywałyby do wskazanej sytuacji. Rosyjskie media donoszą o potwierdzeniu przez Ukrainę, iż dany żołnierz służył w ich siłach zbrojnych, jednak to jedyna informacja na ten temat[28].

Cała sprawa jest dosyć kuriozalna. Ucieczka ukraińskiego oficera do państwa agresora i oskarżanie strony ukraińskiej o używanie zakazanej broni może stanowić próbę dezinformacji.

W 2020 roku władze Donieckiej Republiki Ludowej oskarżały Ukrainę o używanie min ppiech., podpierając daną kwestię o ukraińskie szkolenia zarówno podchorążych, jak i żołnierzy rezerwy, w których to wykorzystywane były zakazane środki. Traktat Ottawski pozwala na zachowanie ograniczonej liczby min właśnie do tego celu – szkolenia. Jest to przykład próby dezinformacji[29].

Oba przedstawione przykłady mogą stanowić próbę dyskredytacji Ukrainy jako podmiotu, który nie przestrzega prawa międzynarodowego. Ponadto dochodzi do oczerniania żołnierzy ukraińskich, ze względu na ich przywiązanie do kraju i sposoby prowadzenia walki zakazanymi środkami.

Podsumowanie

Według szacunków OBWE, tylko od stycznia 2018[30] do marca 2021 roku[31], od min i niewybuchów (w tym od min przeciwpiechotnych) zginęło łącznie 54 cywilów, a 155 zostało rannych. Spośród tych 209 ofiar, 44 stanowią dzieci (7 zabitych i 37 rannych).

Wskazane liczby pokazują praktyczny powód, dlaczego miny przeciwpiechotne są zakazane m.in. Traktatem Ottawskim. Stanowią okrutną broń, która może tworzyć zagrożenie dla ludności cywilnej nawet na długie lata po zakończeniu konfliktu i działań zbrojnych. Przy czym same akcje rozminowania tworzą kolejne problemy, ponieważ są czasochłonne, kosztowne i potrzebują odpowiednich regulacji prawnych[32].

Wnioski:

– Brak jednoznacznego potwierdzenia czy obie strony używają min przeciwpiechotnych. O ile obecność nowych, wyprodukowanych w Rosji min ppiech. świadczy o użyciu ich przez separatystów, to trudno stwierdzić czy strona ukraińska również nie stosuje tego środka walki;

– miny przeciwpiechotne mogą oddziaływać na kombatantów fizycznie (razić ich) oraz psychologicznie (wpływać na morale, powodować strach przed „nadepnięciem na nie”);

– separatyści prawdopodobnie wykorzystują miny przeciwpiechotne w dwojaki sposób: po pierwsze oddziałują na przeciwnika fizycznie, po drugie informacje. Ich wykorzystanie może posłużyć do walki informacyjnej, której celem jest m.in. dyskredytacja Ukrainy kreując jej wizerunek podmiotu, który łamie prawo międzynarodowe.

Rekomendacje:

Główny wysiłek w kontekście opisanego zjawiska powinien dotyczyć przeciwdziałania użyciu min przeciwpiechotnych w konflikcie na Ukrainie. W tym celu:

– Ukraina powinna rozpocząć szeroką dyskusję i alarmować o użyciu zakazanego środka przez separatystów na forach międzynarodowych (m.in. w ramach OBWE i Rady Europy);

– Polska jako strona Traktatu Ottawskiego powinna wykorzystać swoje przewodnictwo w OBWE, które obejmie w 2022 roku i zainicjować debatę dot. użycia min w Donbasie;

– Specjalna Misja Monitorująca OBWE na Ukrainie w momencie wykrycia min przeciwpiechotnych powinna raportować o roku i miejscu produkcji zakazanego środka.

Bibliografia:

Budny L., Saska P., Wybrane miny przeciwpiechotne Rosji,[w]: Zeszyty Naukowe WSOWL nr 1(151) 2009, Wrocław 2009, s.108-123

Lachowski Z., Rozbrojenie w wymiarze humanitarnym, [w]: Bezpieczeństwo Narodowe II-2014/30, BBN 2014, s.73-94

Międzynarodowe Prawo Humanitarne Konfliktów Zbrojnych, Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, Warszawa 2014

Poradnik szeregowego zawodowego oraz szeregowego narodowych sił rezerwowych, DWLąd.Wewn.191/2011, Warszawa 2011

A History of Landmines, [http://www.icbl.org/en-gb/problem/a-history-of-landmines.aspx (dostęp:01.10.2021)]

ARES: Raising Red Flags: An Examination of Arms & Munitions in the Ongoing Conflict in Ukraine [https://armamentresearch.com/Uploads/Research%20Report%20No.%203%20-%20Raising%20Red%20Flags.pdf (dostęp:01.10.2021)]

Convention on the Prohibition of the Use, Stockpiling, Production and Transfer of Anti-Personnel Mines and on their Destruction Oslo, 18 September 1997, Audiovisual Library of International Law, [https://legal.un.org/avl/ha/cpusptam/cpusptam.html (dostęp:01.10.2021)]

Former high ranking Ukrainian officer claims army used banned mines in Donbas, [https://www.dailymotion.com/video/x3tt7tu (dostęp:01.10.2021)]

Landmine Monitor 2017 [http://www.the-monitor.org/en-gb/reports/2017/landmine-monitor-2017.aspx (dostęp:01.10.2021)]

Landmines in the Donbass conflict zone: threats for the population and the necessity of mine clearance, [https://reliefweb.int/report/ukraine/landmines-donbass-conflict-zone-threats-population-and-necessity-mine-clearance (dostęp:01.10.2021)]

Landmines Still Pose a Threat to Two Million Ukrainians, [https://reliefweb.int/report/ukraine/landmines-still-pose-threat-two-million-ukrainians-enruuk (dostęp:01.10.2021)]

Ministry of Defense: Russian sniper unit was deployed near Zaitseve [https://uacrisis.org/en/60925-polkovnyk-motuzyanyk-7 (dostęp:01.10.2021)]

OSCE Special Monitoring Mission to Ukraine (SMM) Daily Report 98/2020 issued on 25 April 2020, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/450829 (dostęp:01.10.2021)]

Prohibited Russian mines revealed in Donbas, [https://www.ukrinform.net/rubric-defense/3209747-prohibited-russian-mines-revealed-in-donbas.html (dostęp:01.10.2021)]

The Convention on Certain Conventional Weapons, [https://www.un.org/disarmament/the-convention-on-certain-conventional-weapons/ (dostęp:01.10.2021)]

The impact of mines, unexploded ordnance and other explosive objects on civilians in the conflict-affected regions of eastern Ukraine 2019-2021, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/487882 (dostep:01.10.2021)]

The impact of mines, unexploded ordnance and other explosive objects on civilians in the Donetsk and Luhansk regions of eastern Ukraine 2018-2019, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/441170 (dostęp:01.10.2021)]

Treaty Status – Country Status, [http://www.icbl.org/en-gb/the-treaty/treaty-status.aspx (dostęp:01.10.2021)]

В ході АТО ми знаходимо приклади широкого застосування терористами-найманцями протипіхотних мін російського виробництва,  [https://www.mil.gov.ua/news/2014/08/22/v-hodi-ato-mi-znahodimo-prikladi/ (dostęp:01.10.2021)]

ВАЖНО: ВСУ применяют на Донбассе запрещённые противопехотные мины, [https://rusvesna.su/news/1596706431 (dostęp:01.10.2021)]

Выступление Постоянного представителя России при ОБСЕ А.К.Лукашевича на онлайн-заседании Постоянного совета ОБСЕ о ситуации на Украине и необходимости выполнения Минских договоренностей, Вена, 30 апреля 2020 года, [https://www.mid.ru/foreign_policy/news/-/asset_publisher/cKNonkJE02Bw/content/id/4113562 (dostęp:01.10.2021)]

На Маріупольському напрямку за місяць знешкоджено понад тисячу вибухонебезпечних предметів, [https://www.mil.gov.ua/news/2016/06/16/na-mariupolskomu-napryamku-za-misyacz-zneshkodzheno-ponad-tisyachu-vibuhonebezpechnih-predmetiv–/ (dostęp:01.10.2021)]

Терористи, втікаючи від сил АТО, сіють хаос та вдаються до мінування об’єктів інфраструктури та життєзабезпечення, [https://www.mil.gov.ua/news/2014/07/07/teroristi-vtikayuchi-vid-sil-ato-siyut-haos-ta-vdayutsya-do-minuvannya-obektiv-infrastrukturi-ta-zhittezabezpechennya/ (dostęp:01.10.2021)]

У Києві представлено вилучені у проросійських терористів зразки зброї та техніки іноземного виробництва, яку використовували бойовики проти українських військових, [https://www.mil.gov.ua/news/2014/07/11/u-kievi-predstavleno-vilucheni-u-prorosijskih-teroristiv-zrazki-zbroi-ta-tehniki-inozemnogo-virobnicztva-yaku-vikoristovuvali-bojoviki-proti-ukrainskih-vijskovih/ (dostęp:01.10.2021)]

Украинский офицер: Киев отдавал бесчеловечные приказы использовать в Донбассе противопехотные мины, [https://russian.rt.com/article/110573 (dostęp:01.10.2021)]

Яка справжня ситуація з протипіхотними мінами МОН-50 на Донбасі, [https://armyinform.com.ua/2020/10/yaka-spravzhnya-sytuacziya-z-protypihotnymy-minamy-mon-50-na-donbasi/ (dostęp:01.10.2021)]

Які протипіхотні міни Росія використовує на Донбасі – розповіли в ОБСЕ, [https://armyinform.com.ua/2020/01/yaki-protypihotni-miny-rosiya-vykorystovuye-na-donbasi-rozpovily-v-obse/ (dostęp:01.10.2021)]


[1] Poradnik szeregowego zawodowego oraz szeregowego narodowych sił rezerwowych, DWLąd.Wewn.191/2011, Warszawa 2011, s.330.

[2] Mina przeciwpiechotna – mina przeznaczona do zranienia, zabicia lub uczynienia niezdolnej do działania siły żywej. (Poradnik szeregowego zawodowego…, op.cit., s.330).

[3] A History of Landmines, [http://www.icbl.org/en-gb/problem/a-history-of-landmines.aspx (dostęp:01.10.2021)].

[4] Ibidem (dostęp:01.10.2021).

[5] Międzynarodowe Prawo Humanitarne Konfliktów Zbrojnych, Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, Warszawa 2014, s.61-75, 245.

[6] The Convention on Certain Conventional Weapons, [https://www.un.org/disarmament/the-convention-on-certain-conventional-weapons/ (dostęp:01.10.2021)].

[7] Międzynarodowe Prawo Humanitarne…, op. cit., s.246-248.

[8] Z. Lachowski, Rozbrojenie w wymiarze humanitarnym, [w]: Bezpieczeństwo Narodowe II-2014/30, BBN 2014, s.73-94.

[9] Convention on the Prohibition of the Use, Stockpiling, Production and Transfer of Anti-Personnel Mines and on their Destruction Oslo, 18 September 1997, Audiovisual Library of International Law, [https://legal.un.org/avl/ha/cpusptam/cpusptam.html (dostęp:01.10.2021)].

[10] Międzynarodowe Prawo Humanitarne…, op.cit., s.249.

[11] Treaty Status – Country Status, [http://www.icbl.org/en-gb/the-treaty/treaty-status.aspx (dostęp:01.10.2021)].

[12] Терористи, втікаючи від сил АТО, сіють хаос та вдаються до мінування об’єктів інфраструктури та життєзабезпечення, [https://www.mil.gov.ua/news/2014/07/07/teroristi-vtikayuchi-vid-sil-ato-siyut-haos-ta-vdayutsya-do-minuvannya-obektiv-infrastrukturi-ta-zhittezabezpechennya/ (dostęp:01.10.2021)].

[13]В ході АТО ми знаходимо приклади широкого застосування терористами-найманцями протипіхотних мін російського виробництва,  [https://www.mil.gov.ua/news/2014/08/22/v-hodi-ato-mi-znahodimo-prikladi/ (dostęp:01.10.2021)].

[14] У Києві представлено вилучені у проросійських терористів зразки зброї та техніки іноземного виробництва, яку використовували бойовики проти українських військових, [https://www.mil.gov.ua/news/2014/07/11/u-kievi-predstavleno-vilucheni-u-prorosijskih-teroristiv-zrazki-zbroi-ta-tehniki-inozemnogo-virobnicztva-yaku-vikoristovuvali-bojoviki-proti-ukrainskih-vijskovih/ (dostęp:01.10.2021)].

[15]На Маріупольському напрямку за місяць знешкоджено понад тисячу вибухонебезпечних предметів, [https://www.mil.gov.ua/news/2016/06/16/na-mariupolskomu-napryamku-za-misyacz-zneshkodzheno-ponad-tisyachu-vibuhonebezpechnih-predmetiv–/ (dostęp:01.10.2021)].

[16] Які протипіхотні міни Росія використовує на Донбасі – розповіли в ОБСЕ, [https://armyinform.com.ua/2020/01/yaki-protypihotni-miny-rosiya-vykorystovuye-na-donbasi-rozpovily-v-obse/ (dostęp:01.10.2021)].

[17] Ministry of Defense: Russian sniper unit was deployed near Zaitseve [https://uacrisis.org/en/60925-polkovnyk-motuzyanyk-7 (dostęp:01.10.2021)].

[18] Які протипіхотні міни… (dostęp:01.10.2021).

[19] Prohibited Russian mines revealed in Donbas, [https://www.ukrinform.net/rubric-defense/3209747-prohibited-russian-mines-revealed-in-donbas.html (dostęp:01.10.2021)].

[20] Landmines Still Pose a Threat to Two Million Ukrainians, [https://reliefweb.int/report/ukraine/landmines-still-pose-threat-two-million-ukrainians-enruuk (dostęp:01.10.2021)].

[21] The impact of mines, unexploded ordnance and other explosive objects on civilians in the conflict-affected regions of eastern Ukraine 2019-2021, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/487882 (dostep:01.10.2021)].

[22] Landmine Monitor 2017…(dostęp:01.10.2021)];

[23] Landmines in the Donbass conflict zone: threats for the population and the necessity of mine clearance, [https://reliefweb.int/report/ukraine/landmines-donbass-conflict-zone-threats-population-and-necessity-mine-clearance (dostęp:01.10.2021)].

[24] Яка справжня ситуація з протипіхотними мінами МОН-50 на Донбасі, [https://armyinform.com.ua/2020/10/yaka-spravzhnya-sytuacziya-z-protypihotnymy-minamy-mon-50-na-donbasi/ (dostęp:01.10.2021)].

[25] Выступление Постоянного представителя России при ОБСЕ А.К.Лукашевича на онлайн-заседании Постоянного совета ОБСЕ о ситуации на Украине и необходимости выполнения Минских договоренностей, Вена, 30 апреля 2020 года, [https://www.mid.ru/foreign_policy/news/-/asset_publisher/cKNonkJE02Bw/content/id/4113562 (dostęp:01.10.2021)].

[26] OSCE Special Monitoring Mission to Ukraine (SMM) Daily Report 98/2020 issued on 25 April 2020, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/450829 (dostęp:01.10.2021)].

[27] Украинский офицер: Киев отдавал бесчеловечные приказы использовать в Донбассе противопехотные мины, [https://russian.rt.com/article/110573 (dostęp:01.10.2021)].

[28] Former high ranking Ukrainian officer claims army used banned mines in Donbas, [https://www.dailymotion.com/video/x3tt7tu (dostęp:01.10.2021)].

[29] ВАЖНО: ВСУ применяют на Донбассе запрещённые противопехотные мины, [https://rusvesna.su/news/1596706431 (dostęp:01.10.2021)].

[30] The impact of mines, unexploded ordnance and other explosive objects on civilians in the Donetsk and Luhansk regions of eastern Ukraine 2018-2019, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/441170 (dostęp:01.10.2021)].

[31] The impact … 2019-2021, [https://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/487882 (dostep:01.10.2021)].

[32] Landmines in the Donbass …, [https://reliefweb.int/report/ukraine/landmines-donbass-conflict-zone-threats-population-and-necessity-mine-clearance (dostęp:01.10.2021)].

JEŻELI DOCENIASZ NASZĄ PRACĘ, DOŁĄCZ DO GRONA NASZYCH DARCZYŃCÓW!

Z otrzymanych funduszy sfinansujemy powstanie kolejnych publikacji.

Możliwość wsparcia to bezpośrednia wpłata na konto Instytutu Nowej Europy:

95 2530 0008 2090 1053 7214 0001 tytułem: „darowizna na cele statutowe”.

  • Facebook
  • Twitter
  • Tumblr
  • Pinterest
  • Google+
  • LinkedIn
  • E-Mail
Stanisław Waszczykowski Stanisław Waszczykowski. Podoficer rezerwy. Absolwent studiów licencjackich na kierunku Obronność na Wydziale Wojskowym Akademii Sztuki Wojennej. Student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego ASZWoj. Praktykant w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. Zainteresowania badawcze obejmują zagadnienia związane z misjami i operacjami pokojowymi ONZ oraz bezpieczeństwem Ukrainy.

PODOBNE MATERIAŁY

Zobacz wszystkie Publikacje
  • Analiza, Dyplomacja, Publikacje

Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?

Spór kompetencyjny na szczytach władzy doprowadził do bezprecedensowej sytuacji w polskiej służbie zagranicznej. Dlaczego kluczowe placówki dyplomatyczne obsadzane są przez…
  • Zespół INE
  • 30 grudnia, 2025
  • Analiza, Geopolityka, Polityka międzynarodowa, Polska, Publikacje

Polska strategia i problem państwa średniego

W niniejszym tekście dowodzę, że opracowanie strategii działań dla państwa średniego jest zadaniem bez precedensu w historii Polski. Nikt bowiem…
  • Dr hab. Tomasz Pawłuszko
  • 17 lutego, 2026
  • Chiny, Indo-Pacyfik, Publikacje, Unia Europejska

Przegląd Wydarzeń UE-Chiny Styczeń 2026

Autorzy: Mikołaj Woźniak, Karolina Czarnowska. Wsparcie merytoryczne: Łukasz Kobierski 1.01 Chiny ostrzegają UE przed ograniczeniami w handlu emisjami dwutlenku węgla…
  • Karolina Czarnowska
  • 16 lutego, 2026
  • Publikacje, Rosja

Oko na Rosję: Przegląd wydarzeń styczeń 2026

Autorzy: Ksawery Stawiński, Kateryna Vasylyk 6.01 – Wielki kryzys demograficzny w Rosji Podczas corocznej międzynarodowej konferencji „Konsylium Odlewników” w Czelabińsku…
  • Kateryna Vasylyk
  • 16 lutego, 2026
Zobacz wszystkie Publikacje

Comments are closed.

Stanisław Waszczykowski Stanisław Waszczykowski. Podoficer rezerwy. Absolwent studiów licencjackich na kierunku Obronność na Wydziale Wojskowym Akademii Sztuki Wojennej. Student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego ASZWoj. Praktykant w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. Zainteresowania badawcze obejmują zagadnienia związane z misjami i operacjami pokojowymi ONZ oraz bezpieczeństwem Ukrainy.
Program Europa tworzą:

Marcin Chruściel

Dyrektor programu. Absolwent studiów doktoranckich z zakresu nauk o polityce na Uniwersytecie Wrocławskim, magister stosunków międzynarodowych i europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Zarządu Instytutu Nowej Europy.

dr Artur Bartoszewicz

Przewodniczący Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. Ekspert w dziedzinie polityki publicznej, w tym m. in. strategii państwa i gospodarki.

Michał Banasiak

Specjalizuje się w relacjach sportu i polityki. Autor analiz, komentarzy i wywiadów z zakresu dyplomacji sportowej i polityki międzynarodowej. Były dziennikarz Polsat News i wysłannik redakcji zagranicznej Telewizji Polskiej.

Maciej Pawłowski

Ekspert ds. migracji, gospodarki i polityki państw basenu Morza Śródziemnego. W latach 2018-2020 Analityk PISM ds. Południowej Europy. Autor publikacji w polskiej i zagranicznej prasie na temat Hiszpanii, Włoch, Grecji, Egiptu i państw Magrebu. Od września 2020 r. mieszka w północnej Afryce (Egipt, Algieria).

Jędrzej Błaszczak

Absolwent studiów prawniczych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na Inicjatywie Trójmorza i polityce w Bułgarii. Doświadczenie zdobywał w European Foundation of Human Rights w Wilnie, Center for the Study of Democracy w Sofii i polskich placówkach dyplomatycznych w Teheranie i Tbilisi.

Program Bezpieczeństwo tworzą:

dr Aleksander Olech

Dyrektor programu. Wykładowca na Baltic Defence College, absolwent Europejskiej Akademii Dyplomacji oraz Akademii Sztuki Wojennej. Jego główne zainteresowania badawcze to terroryzm, bezpieczeństwo w Europie Środkowo-Wschodniej oraz rola NATO i UE w środowisku zagrożeń hybrydowych.

dr Agnieszka Rogozińska

Członek Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce. Zainteresowania badawcze koncentruje na problematyce bezpieczeństwa euroatlantyckiego, instytucjonalnym wymiarze bezpieczeństwa i współczesnych zagrożeniach.

Aleksy Borówka

Doktorant na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, Przewodniczący Krajowej Reprezentacji Doktorantów w kadencji 2020. Autor kilkunastu prac naukowych, poświęconych naukom o bezpieczeństwie, naukom o polityce i administracji oraz stosunkom międzynarodowym. Laureat I, II oraz III Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.

Karolina Siekierka

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku stosunki międzynarodowe, specjalizacji Bezpieczeństwo i Studia Strategiczne. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną i wewnętrzną Francji, prawa człowieka oraz konflikty zbrojne.

Stanisław Waszczykowski

Podoficer rezerwy, student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Akademii Sztuki Wojennej, były praktykant w BBN. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. operacje pokojowe ONZ oraz bezpieczeństwo Ukrainy.

Leon Pińczak

Student studiów drugiego stopnia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku stosunki międzynarodowe. Dziennikarz polskojęzycznej redakcji Biełsatu. Zawodowo zajmuje się obszarem postsowieckim, rosyjską polityką wewnętrzną i doktrynami FR. Biegle włada językiem rosyjskim.

Program Indo-Pacyfik tworzą:

Łukasz Kobierski

Dyrektor programu. Współzałożyciel INE oraz prezes zarządu w latach 2019-2021. Stypendysta szkoleń z zakresu bezpieczeństwa na Daniel Morgan Graduate School of National Security w Waszyngtonie, ekspert od stosunków międzynarodowych. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Wiceprezes Zarządu INE.

dr Joanna Siekiera

Prawnik międzynarodowy, doktor nauk społecznych, adiunkt na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bergen w Norwegii. Była stypendystką rządu Nowej Zelandii na Uniwersytecie Victorii w Wellington, niemieckiego Institute of Cultural Diplomacy, a także francuskiego Institut de relations internationales et stratégiques.

Paweł Paszak

Absolwent stosunków międzynarodowych (spec. Wschodnioazjatycka) na Uniwersytecie Warszawskim oraz stypendysta University of Kent (W. Brytania) i Hainan University (ChRL). Doktorant UW i Akademii Sztuki Wojennej. Jego zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną ChRL oraz strategiczną rywalizację Chiny-USA.

Jakub Graca

Magister stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim; studiował także filologię orientalną (specjalność: arabistyka). Analityk Centrum Inicjatyw Międzynarodowych (Warszawa) oraz Instytutu Nowej Europy. Zainteresowania badawcze: Stany Zjednoczone (z naciskiem na politykę zagraniczną), relacje transatlantyckie.

Patryk Szczotka

Absolwent filologii dalekowschodniej ze specjalnością chińską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz student kierunku double degree China and International Relations na Aalborg University oraz University of International Relations (国际关系学院) w Pekinie. Jego zainteresowania naukowe to relacje polityczne i gospodarcze UE-ChRL oraz dyplomacja.

The programme's team:

Marcin Chruściel

Programme director. Graduate of PhD studies in Political Science at the University of Wroclaw and Master studies in International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. President of the Management Board at the Institute of New Europe.

PhD Artur Bartoszewicz

Chairman of the Institute's Programme Board. Doctor of Economic Sciences at the SGH Warsaw School of Economics. Expert in the field of public policy, including state and economic strategies. Expert at the National Centre for Research and Development and the Digital Poland Projects Centre.

Michał Banasiak

He specializes in relationship of sports and politics. Author of analysis, comments and interviews in the field of sports diplomacy and international politics. Former Polsat News and Polish Television’s foreign desk journalist.

Maciej Pawłowski

Expert on migration, economics and politics of Mediterranean countries. In the period of 2018-2020 PISM Analyst on Southern Europe. Author of various articles in Polish and foreign press about Spain, Italy, Greece, Egypt and Maghreb countries. Since September 2020 lives in North Africa (Egypt, Algeria).

Jędrzej Błaszczak

Graduate of Law at the University of Silesia. His research interests focus on the Three Seas Initiative and politics in Bulgaria. He acquired experience at the European Foundation of Human Rights in Vilnius, the Center for the Study of Democracy in Sofia, and in Polish embassies in Tehran and Tbilisi.

PhD Aleksander Olech

Programme director. Visiting lecturer at the Baltic Defence College, graduate of the European Academy of Diplomacy and War Studies University. His main research interests include terrorism, international cooperation for security in Eastern Europe and the role of NATO and the EU with regard to hybrid threats.

PhD Agnieszka Rogozińska

Member of the Institute's Programme Board. Doctor of Social Sciences in the discipline of Political Science. Editorial secretary of the academic journals "Politics & Security" and "Independence: journal devoted to Poland's recent history". Her research interests focus on security issues.

Aleksy Borówka

PhD candidate at the Faculty of Social Sciences in the University of Wroclaw, the President of the Polish National Associations of PhD Candidates in 2020. The author of dozen of scientific papers, concerning security studies, political science, administration, international relations. Laureate of the I, II and III International Geopolitical Olympiad.

Karolina Siekierka

Graduate of International Relations specializing in Security and Strategic Studies at University of Warsaw. Erasmus student at the Université Panthéon-Sorbonne (Paris 1) and the Institut d’Etudes Politique de Paris (Sciences Po Paris). Her research areas include human rights, climate change and armed conflicts.

Stanisław Waszczykowski

Reserve non-commissioned officer. Master's degree student in International Security and Diplomacy at the War Studies University in Warsaw, former trainee at the National Security Bureau. His research interests include issues related to UN peacekeeping operations and the security of Ukraine.

Leon Pińczak

A second-degree student at the University of Warsaw, majoring in international relations. A journalist of the Polish language edition of Belsat. Interested in the post-Soviet area, with a particular focus on Russian internal politics and Russian doctrines - foreign, defense and information-cybernetic.

Łukasz Kobierski

Programme director. Deputy President of the Management Board. Scholarship holder at the Daniel Morgan Graduate School of National Security in Washington and an expert in the field of international relations. Graduate of the University of Warsaw and the Nicolaus Copernicus University in Toruń

PhD Joanna Siekiera

International lawyer, Doctor of social sciences, postdoctor at the Faculty of Law, University of Bergen, Norway. She was a scholarship holder of the New Zealand government at the Victoria University of Wellington, Institute of Cultural Diplomacy in Germany, Institut de relations internationales et stratégiques in France.

Paweł Paszak

Graduate of International Relations (specialisation in East Asian Studies) from the University of Warsaw and scholarship holder at the University of Kent (UK) and Hainan University (China). PhD candidate at the University of Warsaw and the War Studies University. His research areas include the foreign policy of China and the strategic rivalry between China and the US in the Indo-Pacific.

Jakub Graca

Master of International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. He also studied Arabic therein. An analyst at the Center for International Initiatives (Warsaw) and the Institute of New Europe. Research interests: United States (mainly foreign policy), transatlantic relations.

Patryk Szczotka

A graduate of Far Eastern Philology with a specialization in China Studies at the University of Wroclaw and a student of a double degree “China and International Relations” at Aalborg University and University of International Relations (国际关系学院) in Beijing. His research interests include EU-China political and economic relations, as well as diplomacy.

Three Seas Think Tanks Hub is a platform of cooperation among different think tanks based in 3SI member countries. Their common goal is to strengthen public debate and understanding of the Three Seas region seen from the political, economic and security perspective. The project aims at exchanging ideas, research and publications on the region’s potential and challenges.

Members

The Baltic Security Foundation (Latvia)

The BSF promotes the security and defense of the Baltic Sea region. It gathers security experts from the region and beyond, provides a platform for discussion and research, promotes solutions that lead to stronger regional security in the military and other areas.

The Institute for Politics and Society (Czech Republic)

The Institute analyses important economic, political, and social areas that affect today’s society. The mission of the Institute is to cultivate the Czech political and public sphere through professional and open discussion.

Nézöpont Institute (Hungary)

The Institute aims at improving Hungarian public life and public discourse by providing real data, facts and opinions based on those. Its primary focus points are Hungarian youth, media policy and Central European cooperation.

The Vienna Institute for International Economic Studies (Austria)

The wiiw is one of the principal centres for research on Central, East and Southeast Europe with 50 years of experience. Over the years, the Institute has broadened its expertise, increasing its regional coverage – to European integration, the countries of Wider Europe and selected issues of the global economy.

The International Institute for Peace (Austria)

The Institute strives to address the most topical issues of the day and promote dialogue, public engagement, and a common understanding to ensure a holistic approach to conflict resolution and a durable peace. The IIP functions as a platform to promote peace and non-violent conflict resolution across the world.

The Institute for Regional and International Studies (Bulgaria)

The IRIS initiates, develops and implements civic strategies for democratic politics at the national, regional and international level. The Institute promotes the values of democracy, civil society, freedom and respect for law and assists the process of deepening Bulgarian integration in NATO and the EU.

The European Institute of Romania

EIR is a public institution whose mission is to provide expertise in the field of European Affairs to the public administration, the business community, the social partners and the civil society. EIR’s activity is focused on four key domains: research, training, communication, translation of the EHRC case-law.

The Institute of New Europe (Poland)

The Institute is an advisory and analytical non-governmental organisation active in the fields of international politics, international security and economics. The Institute supports policy-makers by providing them with expert opinions, as well as creating a platform for academics, publicists, and commentators to exchange ideas.

YouTube

Zachęcamy do subskrypcji!

Co dwa tygodnie będziesz otrzymywać aktualizacje dotyczące najnowszych publikacji INE i dodatkowych materiałów.

Najnowsze publikacje

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org
  • Polska strategia i problem państwa średniego
    przez Dr hab. Tomasz Pawłuszko
    17 lutego, 2026
  • Przegląd Wydarzeń UE-Chiny Styczeń 2026
    przez Karolina Czarnowska
    16 lutego, 2026
  • Oko na Rosję: Przegląd wydarzeń styczeń 2026
    przez Kateryna Vasylyk
    16 lutego, 2026

Kategorie

NAJPOPULARNIEJSZE TAGI:

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

Bezpieczeństwo Bezpieczeństwo międzynarodowe Chiny Geopolityka NATO Polityka międzynarodowa Polska Rosja Ukraina Unia Europejska USA

  • About
  • Publications
  • Europe
  • Security
  • O nas
  • Publikacje
  • Europa
  • Bezpieczeństwo
  • Indo-Pacific
  • Three Seas Think Tanks Hub
  • People
  • Contact – Careers
  • Indo-Pacyfik
  • Trójmorze
  • Ludzie
  • Kontakt – Kariera

Financed with funds from the National Freedom Institute - Center for Civil Society Development under the Governmental Civil Society Organisations Development Programme for 2018-2030.

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030.



© 2019-2024 Fundacja Instytut Nowej Europy · Wszystkie prawa zastrzeżone · Wesprzyj nas