Email · kontakt@ine.org.pl
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
paź 25
Analiza, Dyplomacja, Publikacje, Rosja

Rosyjskie soft power w przededniu inwazji Rosji na Ukrainę.

25 października, 2025

Federacja Rosyjska po upadku Związku Radzieckiego jest państwem o istotnym znaczeniu na arenie międzynarodowej. Pomimo tego że na początku lat dziewięćdziesiątych Rosja przestała być jednym z filarów dwubiegunowego ładu światowego, a jej możliwości wpływania na sąsiednie kraje w  ramach  miękkiej  siły zostały ograniczone [1], a jej strefa wpływów w kolejnych latach zmniejszała się na rzecz Stanów Zjednoczonych (czego przykładem było przyjęcie państw środkowoeuropejskich do Sojuszu Północnoatlantyckiego), to i tak zwłaszcza w późniejszych latach potrafiła wywierać istotny wpływ na większość byłych Republik Związku Radzieckiego.

Kadencja Borysa Jelcyna cechowała się słabością Rosji zarówno w polityce zagranicznej, jak i wewnętrznej. Słabość zewnętrzna objawiała się w przytoczonym już w wyjściu państw Europy środkowej z rosyjskiej strefy wpływów. Słabość w polityce odbijała się także na gospodarce Rosji. Kraj ten po upadku ZSRR borykał się z kryzysem gospodarczym i doświadczał także ataków terrorystycznych, dodatkowo narastały tendencje separatystyczne, w autonomicznych Republikach i Krajach, czego przykładem było de facto usamodzielnienie się Czeczenii w 1991 roku.

Za kadencji Władimira Putina i Dmitrija Miedwiediewa Rosja stopniowo zaczęła odbudowywać swoją potęgę zarówno w sferze miękkiej jak i twardej. Spowodowane to było reformą gospodarkii wykorzystaniem wysokich cen surowców naturalnych na rynkach światowych [2].

W rozdziale tym autor zamierza skupić się na aspekcie miękkiej siły i tego jaki wpływ na przyszły potencjał Rosji w tym zakresie ma inwazja Rosji na Ukrainę z 2022 roku i jak przedstawia się przyszłość Rosji tym aspekcie po ewentualnym rozejmie. Jest to o tyle istotne że dopiero od pełnoskalowej inwazji Federacja Rosyjska została zawieszona bądź wykluczona z wielu międzynarodowych organizacji, a sankcje w wielu aspektach uderzyły w jej gospodarkę [3]. Wcześniej tj. w 2014 roku pomimo aneksji Krymu, czyli zajęcia terytorium innego państwa Rosji nie spotkały istotne represje czy sankcję, a jej wpływy poza militarne były widoczne chociażby w postaci organizacji mistrzostw świata w piłce nożnej w 2018 roku, czy współorganizacja mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2021 roku [4]. 

Miękka siła (z ang. soft power) jest jednym z podstawowych wyznaczników pomiaru potęgi państwa. Została wprowadzona do światowej debaty przez amerykańskiego politologa Josepha Nye. Definiuje się ją jako zasoby składające się z niematerialnych elementów potęgi państwa i metod, opartych na wykorzystaniu tychże elementów niematerialnych i miękkich narzędzi siły gospodarczej [5]. Innymi słowy jest to „zdolność  uzyskiwania tego, czego się chce, raczej dzięki atrakcyjności niż przymusowi lub pieniądzom” [6]. Jest ona także twardym elementem obrony oraz budowania pozytywnego wizerunku państwa na świecie poprzez wykorzystanie historii czy kultury [7]. Miękka siła jest uważana za swoiste przeciwieństwo twardej siły (ang. hard power), która określana jest jako potęga nakazowa, czyli opiera się na zdolności do wymuszenia na innymi podmiocie oczekiwanego przez dane państwo działania [8], często za pomocą siły militarnej.

Rosyjskie media skierowane do zagranicznego odbiorcy takie jak telewizja RT (dawne Russia Today), czy portal internetowy oraz radio Sputnik były obecne w globalnej przestrzeni informacyjnej [9]. Dodatkowo Rosja za sprawą takich organizacji jak Federalna Agencja ds. Wspólnoty Niepodległych Państw, Rodaków Mieszkających za Granicą i Międzynarodowej Współpracy Humanitarnej (Rossotrudniczestwo), czy Fundacji Russkij Mir, szerzyła rosyjską edukację, naukę i kulturę, ale także wykorzystywała tego typu organizacje do wybielania działań Rosji wobec Ukrainy już od 2014 roku [10].

Rosja także zacieśniała stosunki z krajami obszaru posowieckiego i starała się stworzyć swoistą przeciwwagę wobec Paktu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej w postaci Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym i Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej, choć na wyraźnie mniejszą skalę. 

Rosja była także jednym z założycieli organizacji BRICS której celem jest między innymi stworzenie nowego systemu walutowego i zreformowanie systemu światowego, który zdaniem członków tej organizacji jest zdominowany przez państwa zachodnie [11].

Pełnoskalowa Inwazja Rosji na Ukrainę a wpływ na jej miękką siłę

Jedną z podstawowych trudności związanych z badaniem miękkiej siły jest określenie odpowiednich miar, czym ta miękka siła właściwie jest, o tyle o ile w przypadku twardej siły duże znaczenie ma potęga militarna, która w pewien sposób może być policzalna w postaci chociażby liczby uzbrojenia czy żołnierzy pełniących służbę dla danego państwa, to w przypadku miękkiej siły proces ten jest utrudniony, ponieważ ciężko jest policzyć wpływ jaki wywiera miękka siła danego państwa, na inne państwo. Jednym z takich wskaźników jest Global Soft Power Index sporządzany przez firmę konsultingową Brand Finance w oparciu o badania przeprowadzane wśród ponad 100 tys. respondentów z ponad 100 krajów. Na ogólną ocenę składają się rozpoznawalność kraju, reputacja, wpływy międzynarodowe oraz 8 filarów soft power, którymi są kultura i dziedzictwo; stosunki międzynarodowe; rządy; biznes i handel; media i komunikacja; edukacja i nauka; ludzie i wartości; zrównoważona przyszłość [12].

W roku 2021, czyli w roku inwazji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, Rosja była w tym rankingu sklasyfikowana na 13 notując spadek o trzy pozycje względem roku poprzedniego [13], natomiast w roku 2024 spadła na szesnaste miejsce [14].

Źródło: Opracowanie własne na podstawie rankingów Global Soft Power Index z lat 2021-2025, W rankingu zostały uwzględnione państwa grupy G8 oraz Chiny, aby zachować przejrzystość tabeli

Spadek ten jest spowodowany wieloma czynnikami, wynikającymi przede wszystkim z inwazji, której dokonała Federacja Rosyjska na Ukrainę. Pomimo mobilizacji dużej liczby wojsk Rosja nie była w stanie zająć całości kraju co podkopało także jej miękką siłę. Armia rosyjska która według obiegowej opinii miała zająć Kijów w trzy dni, była w stanie zająć zaledwie ⅕ Ukrainy, która uchodzi za jeden z najbiedniejszych krajów w Europie. Brak skuteczności rosyjskiej armii spowodował, że kraje zachodnie widząc szansę na znaczne osłabienie Rosji postanowiły nałożyć na nią sankcje, a także zawiesić, ograniczyć, lub wykluczyć jej członkostwo w wieku organizacjach międzynarodowych, co koniec końców odbija się na jej miękkiej sile. Widać to dobrze na przykładzie rozgrywek sportowych, gdzie reprezentacje tego kraju nie biorą udziału w większości międzynarodowych rozgrywek, ograniczając swój udział do mało prestiżowych meczów towarzyskich. Przez zaatakowanie Ukrainy drastycznie spadła także reputacja Rosji. Według przytaczanego indeksu miękkiej siły wynik Rosja w tej kategorii spadł z poziomu 6.4 w 2022 roku do poziomu 5,6 w roku 2025, (Im wyższy wynik tym lepiej), dając się wyprzedzić w tej kategorii przez chociażby Gruzję, która wyraźne skręciła ku autorytaryzmowi.

Inwazja Rosji spowodowała także wyraźną reakcję państw zachodnich w ograniczeniu dostępu rosyjskich mediów na swoim terytorium.  Unia Europejska w ramach sankcji zakazała nadawania między innymi dwóch najbardziej rozpoznawalnych rosyjskich kanałów informacyjnych, czyli telewizji RT (dawniej Russia Today) i portalu internetowego i radia Sputnik [15]. Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdzie działalność tych kanałów informacyjnych także została zakazana. Należy jednak zwrócić uwagę, że sankcje te są omijane przez te podmioty. W Stanach Zjednoczonych Radio Sputnik znalazło sposób na obejście sankcji, poprzez wykupienie czasu antenowego na podobnych zasadach jak reklamodawcy. Wynika to z tego, że prawo federalne zabrania zagranicznym rządom ubiegania się o licencje radiowe [16]. Także w Polsce, w chwili pisania tego tekstu, można bez problemu wejść na stronę Sputnik Globe. Wcześniej zablokowane poszczególne krajowe wersje portalu takie jak Sputnik Polska, ale przebudowana wersja międzynarodowa wciąż działa, aby ją znaleźć wystarczy skorzystać chociażby z rosyjskiej wyszukiwarki Yandex [17].

Także istotnym elementem osłabiającym miękką siłę Rosji a mającym związek z jej atakiem na Ukrainę, jest zniszczenie gazociągu Nord Stream 2, który zwiększyłby uzależnienie państw Europy od rosyjskiego gazu, a tym samym zwiększałby możliwość presji ze strony Rosji na stary kontynent [18]. Projekt, któremu przez lata aktywnie sprzeciwiała się Polska został praktycznie z dnia na dzień zamknięty po rosyjskiej agresji.

Dodatkowo Federacja Rosyjska przez uwikłanie w konflikt na Ukrainie, nie jest w stanie skutecznie bronić swoich interesów w obszarach uważanych przez władze rosyjskie za swoją strefę wpływów. Rosja nie była w stanie utrzymać pokoju w Górskim Karabachu po drugiej wojnie o ten region, co w konsekwencji doprowadziło do trzeciej wojny o ten region i zajęcia całego obszaru tego państwa nieuznawanego przez siły zbrojne Azerbejdżanu. To z kolei zaowocowało, ograniczeniem współpracy armeńsko-rosyjskiej przez premiera Armenii Nikolę Paszyniana i skierowaniem swojej polityki zagranicznej w stronę Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej. Armenia w związku z brakiem reakcji Rosji na sytuację w Górskim Karabachu zawiesiła swoje członkostwo w OUBZ [19].

Rosja nie była w stanie także utrzymać swoich wpływów w Syrii. Reżim Baszara Al- Asada którego chęć obalenia przez społeczeństwo było jedną z głównych przyczyn wybuchu wojny domowej w tym kraju w 2011 roku i który był wspierany przez Rosjan w tym konflikcie, upadł po szybkiej ofensywie wojsk antyrządowych w grudniu 2024 roku, pomimo obecności w kraju wojsk rosyjskich [20].

Wynika z tego, że uwikłanie Rosji w wojnę na Ukrainie doprowadziło do jej ograniczenia w innych obszarach świata, co z kolei wpłynęło na jej postrzeganie na arenie międzynarodowej jako państwa niewywiązującego się ze swoich zobowiązań, co wpływa na miękką siłę tego kraju poprzez osłabienie jej reputacji i wpływów międzynarodowych.

Władze federacji rosyjskiej doznały także kilku „ciosów dyplomatycznych” w postaci dystansujących się od działań Rosji wypowiedzi i reakcji przedstawicieli krajów uznawanych za bliskich sojuszników Kremla. Za przykład może tutaj posłużyć działania władz Kazachstanu, które na początku pełnoskalowej inwazji nie wsparły Rosji ani na poziomie oficjalnych deklaracji, ani zasadniczo w czasie głosowań na forach międzynarodowych. Ponadto prezydent Kazachstanu Kasym Żomar-Tokajew podczas spotkania z Władimirem Putinem w czerwcu 2022 roku odrzucił możliwość uznania tzw. republik ludowych w Donbasie i wyników „referendów” dotyczących kontrolowanych wówczas przez FR terytoriów Ukrainy [21]. Było to działanie wyraźnie uderzające w miękką siłę Rosji zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że chwilę wcześniej Rosjanie pomogli Tokajewowi stłumić zamieszki w Kazachstanie związane z wysoką ceną ropy.

Należy tutaj zaznaczyć, że Rosja nie jest postrzegana przez cały świat jako agresor. W krajach położonych dalej od Rosji społeczna znajomość genezy i przebiegu tego konfliktu może być na niższym poziomie niż w społeczeństwach zachodnich. Także część krajów ze względu na swoją burzliwą historię, czuje niechęć do krajów zachodnich i tym samym sympatyzuje z Rosją. Według analizy przeprowadzonej przez Economist Intelligence Unit liczba krajów skłaniających się ku Rosji zwiększyła się z 29 w 2022 roku do 35 w roku 2023 [22].

Stanowiska różnych krajów wobec Rosji, od potępienia do poparcia, według analizy EIU. Stan na marzec 2023 r

Źródło: https://forsal.pl/swiat/bezpieczenstwo/artykuly/8713356,ktore-kraje-popieraja-polityke-rosji-a-ktore-ja-potepiaja-mapa.html dostęp 27.04.2025

Proces podejmowania decyzji na Kremlu według teorii racjonalnego wyboru i realizmu strukturalnego ofensywnego Johna Mearshaimera

W kontekścieprzytaczanego tematu warto przeanalizować sposób podejmowania decyzji władz na Kremlu, a zwłaszcza Władimira Putina. Pozwoli to zrozumieć przyczyny i myślenie jakim prawdopodobnie kierował się Putin podejmując decyzję o inwazji na Ukrainę, tym bardziej że na pierwszy rzut oka nie idą za tym żadne sensowne przesłanki. W aktualnym zglobalizowanym świecie, gdzie Federacja Rosyjska przecież nie ma dominującej pozycji, a aneksja terytorium drugiego państwa (która jest obecnie zakazana przez prawo międzynarodowe) może doprowadzić do mocnego ograniczenia funkcjonowania państwa w społeczności międzynarodowej, czy nawet wykluczenia go na jakiś czas i z czym w przypadku Rosji mamy do czynienia. Tym bardziej że pewne cele które Putin chciał osiągnąć wobec Ukrainy wydaje się, że zrealizował już na przestrzeni 2013 i 2014 roku, poprzez destabilizację Ukrainy de facto uniemożliwił jej wstąpienie do NATO.

 Jedną z podstawowych teorii określających proces podejmowania decyzji w polityce jest teoria racjonalnego wyboru wprowadzona przez ekonomistę Adama Smitha. Zakłada ona, że decyzje polityczne podejmowane są na podstawie racjonalnych wyborów, które przynoszą korzyści. Ta teoria jest oparta na założeniu, że ludzie działają w sposób celowy i indywidualistyczny [23].

Analizując decyzję Putina o inwazji pod kątem tej teorii należy założyć, że Putin miał jasno określony cel, do którego chce dążyć. Celem tym było utrzymanie Ukrainy w swojej strefie wpływów i odciągniecie wpływów zachodnich od granic Federacji Rosyjskiej, lub nawet cofnięcie granic Paktu Północnoatlantyckiego do stanu sprzed 1999 roku. W tym kontekście Putin mógł uznać, że w danym momencie decyzja o inwazji będzie najlepsza, a dalsze utrzymywanie ówczesnej sytuacji geopolitycznej, mogłoby w przyszłości skutkować dołączeniem obszaru Ukrainy pod kontrolą Kijowa do NATO. Także czysto indywidualistycznie Putin potrzebował pewnego impulsu, który pozwoliłby mu zwiększyć poparcie zarówno wśród obywateli jak i elit na Kremlu. Mając świadomość, że w 2013 roku jego poparcie w części sondaży było najniższe od początku jego kariery politycznej [24], a   po aneksji Krymu w 2014 roku i zdestabilizowaniu wschodnich regionów Ukrainy jego poparcie wśród opinii publicznej znaczącą się poprawiło osiągając według badań Centrum Lewady rekordowe w ostatnich czterech latach poparcie [25], chciał on powtórzyć ten manewr aby osiągnąć podobne skutki. W tym kontekście znamienny jest sondaż z centrum Lewady z 2022 roku, w którym Putin notował najniższe poparcie od lat.

Jak pokazały wyniki poparcia z okresu po inwazji Rosji na Ukrainę Putin osiągnął zamierzony scenariusz, a jego poparcie ponownie poszybowało w górę, co pokazuje, że Rosjanie popierają imperialną politykę władz, nie zważając na międzynarodowe sankcje i to jak ich kraj będzie postrzegany przez większą część społeczności międzynarodowej.

Źródło: https://www.levada.ru/en/ratings/ dostęp 21.04.2025

Inna koncepcja, z perspektywy której można ocenić decyzję o inwazje na Ukrainę to realizm strukturalny ofensywny, często określany jako neorealizm. Realizm strukturalny sam w sobie podkreśla rolę struktury systemu międzynarodowego w kształtowaniu zachowań państw. Zgodnie z tą teorią, główne aktorami na scenie międzynarodowej są państwa, a ich zachowania są determinowane przez strukturalne cechy systemu. Przytaczane podejście ofensywne zakłada, że państwa dążą do maksymalizacji siły relatywnej zgodnie z zasadą, że „potęga zapewnia bezpieczeństwo, potęga największa jest największą gwarancją bezpieczeństwa”. Państwa dążą do maksymalizacji siły, ponieważ nigdy nie są pewne, kiedy pojawi się nowe mocarstwo. Rosja zastosowała tą koncepcję w praktyce poprzez inwazję na Ukrainę. Ma to służyć maksymalizacji jej potęgi. Wpisuje się także w koncepcje imperializmu rosyjskiego, a statystyki zaprezentowane przy teorii racjonalnego wyboru, pokazują, że większość społeczeństwa rosyjskiego popiera ten sposób uprawiania polityki przez władze Federacji Rosyjskiej.

Koncepcja „Russkiego Miru” i Euroazjatyzm Aleksandra Dugina jako główne czynniki ideologiczne wpływające na rosyjską miękka siłę. (napisać o ieologii w stanach)

Jedną z kluczowych koncepcji geopolitycznych która znajduje odzwierciedlenie w polityce prowadzonej przez władze Federacji Rosyjskiej, zwłaszcza od objęcia władzy przez Władimira Putina jest Ruski Mir którego znanym propagatorem jest Aleksander Dugin, uważany wśród wielu zachodnich obserwatorów za najbardziej rozpoznawalnego współczesnego rosyjskiego konserwatywnego myśliciela [26]. Przytaczana jest ona często jako koncepcja wyznaczająca główne kierunki rosyjskiej miękkiej siły. Zakłada ona dążenie do integracji narodowo-kulturowej i historyczno-politycznej na obszarze poradzieckim. Za Ruski Mir uważa się cały obszar oddziaływania kultury rosyjskiej [27].

Koncepcja ta jest ściśle powiązana z ideą Neuroazjatyzmu, także propagowaną przez Dugina. Nawiązuje ona do przedwojennej koncepcji euroazjatyzmu i zakłada ona odrębność cywilizacyjną Rosji od będącej jakoby w stanie rozkładu cywilizacji Europy Zachodniej [28].  Eurazjaniści uważali, że istnieje obszar wspólnoty kulturowej, do której należą oprócz narodu rosyjskiego np. Niektórzy Ugrofinowie czy ludy turańskie z dorzecza Wołgi [29]. Jednocześnie Dugin zauważa odrębność cywilizacyjną od Azji. Jego zdaniem Federacja Rosyjska jest ostoją konserwatywnych wartości i ma swoistą misję cywilizacyjną do spełnienia.

Dugin w swoich rozważaniach odwołuje się także do koncepcji „trzeciego Rzymu” Ideę tą dobrze obrazuje formuła prawosławnego mnicha Filoteusza z Pskowa, która brzmiała następująco: „Pierwszy Rzym upadł na skutek herezji, drugi Rzym – Konstantynopol – na skutek zdrady prawdziwej wiary, trzecim Rzymem jest Moskwa, a czwartego już nie będzie” [30]. Zakłada ona że po upadku Konstantynopola to Moskwa zostanie swoistym centrum świata, przejmie rolę centrum prawosławia i weźmie na siebie odpowiedzialność za przyszłość dziedzictwa wschodniego imperium. Koncepcja ta walnie przyczyniła się do rozwoju rosyjskiego imperializmu i jest jedną z koncepcji, która stoi u podstaw ruskiego miru, z racji na to, że także odwołuje się do jedności narodów prawosławnych.

Ta koncepcja geopolityczna zaczęła się cieszyć zainteresowaniem w krajach Europy zachodniej i środkowej. Także w Polsce koncepcja ta cieszyła się zainteresowaniem wśród mediów o profilu konserwatywno-prawicowym [31]. Przedstawiana była jako alternatywa dla postępującej ideologii woke, czy LGBT, co pozwalało Rosji na jej propagowanie w kontekście miękkiej siły, czego przykładem jest wspomniana i wspierana przez rosyjski rząd fundacja Russkij Mir.

Perspektywy miękkiej siły Rosji i jej oddziaływania na pobliskie kraje po rozejmie.

Niezależnie od wyniku przyszłego rozejmu Federacji Rosyjskiej ciężko będzie odbudować swoją miękką siłę w postaci wpływów w regionie. Tym niemniej należy rozważyć kilka najbardziej prawdopodobnych scenariuszy które mogą mieć w tym kontekście miejsce.

W zależności od wyniku przyszłego rozejmu, Rosję czeka kilka możliwych scenariuszy. Z pewnością trudno będzie jej odbudować swoją pozycje w społeczeństwie krajów zachodnich, gdzie zdecydowana większość obywateli uważa, że winę za to co dzieje się na Ukrainie ponosi Rosja i przede wszystkim Władimir Putin.

Pierwszy scenariusz, najbardziej optymistyczny dla Rosji zakłada stopniowy powrót Federacji Rosyjskiej do międzynarodowego grona. Wynikać to będzie z bardzo optymistycznego podejścia obecnej administracji amerykańskiej do Federacji Rosyjskiej. Kraje Unii Europejskiej zwłaszcza te położone na zachodzie siłą rzeczy będą musiały stopniowo wznawiać relacje z Rosją. Członkostwo Rosji w międzynarodowych organizacjach z których jest aktualnie zawieszona, bądź wykluczona, także będzie stopniowo przywracane. Już teraz co jakiś czas doniesienia medialne mówią chociażby o przywróceniu Rosji do rozgrywek piłkarskich pod egidą UEFA [32]. Rosja nie będzie jednak w stanie uchronić się od uzależnienia ze strony Chin, co siłą rzeczy nie pozwoli jej na zostanie imperium

Drugi scenariusz zakłada dalszą izolację Federacji Rosyjskiej na arenie międzynarodowej. Duże znaczenie tutaj będą miały dalsze działania obecnej amerykańskiej administracji. Obecne wypowiedzi i działania Donalda Trumpa są niewątpliwe korzystne dla Rosji. Trump nie raz o wywołanie wojny oskarżał Ukrainę w takim samym stopniu co Rosję, co pozwala uwiarygodnić rosyjską narrację o genezie tego konfliktu. Także cła, które Trump nałożył na prawie cały świat nie objęły Rosji. Biały Dom na początku argumentował to tym że przez ciągle obowiązujące sankcje handel międzynarodowy Rosją a Stanami Zjednoczonymi i tak jest ograniczony do minimum, natomiast później amerykańska administracja Trumpa stwierdziła, że głównym powodem są toczące się negocjacje w sprawie zawieszenia broni na Ukrainie [33].Wyjaśnienie to nie tłumaczy jednak, dlaczego Ukraina została objęta sankcjami, a także dlaczego Białoruś, podobnie jak Rosja uniknęła sankcji, choć formalnie nie bierze udziału w wojnie. Tego typu działania administracji Trumpa pozwalają Rosji na legitymizację swoich działań, zwłaszcza jak spojrzy się na fakt że cłami zostały objęte także niezamieszkane Wyspy Heard i McDonalda [34] Jednocześnie Duża część państw Unii Europejskiej dystansuje się od aktualnej polityki Donalda Trumpa wobec Rosji i czynią kroki w celu zwiększenia swojego wpływu na bezpieczeństwo w Europie.

Trzeci scenariusz najbardziej negatywny dla Rosji zakłada dalszą izolację Rosji na arenie międzynarodowej, przy jednoczesnej zmianie podejścia administracji amerykańskiej wobec Rosji. Donald Trump pokazał już nie raz, że jest nieprzewidywalny i potrafi zmieniać decyzję z dnia na dzień. Do takiego scenariusza mogą doprowadzić sami Rosjanie, którzy mają tendencje do przelicytowania w dyplomacji, co może zirytować Trumpa, którego jednym z postulatów było zakończenie wojny w słynne 24 godziny od zaprzysiężenia. W tym scenariuszu oddziaływanie Rosji na pobliskie kraje będzie najmniejsze, a jej miękka siła będzie musiała być mozolnie odbudowywana. Europa podobnie jak w scenariuszu drugim będzie miała ograniczone relacje z Rosją.

Niezależnie który scenariusz okaże się być najbliższy przyszłości, to nie ma wątpliwości, że miękka siła Federacji Rosyjskiej została osłabiona przez inwazję na Ukrainę, a jego decyzja była wynikiem indywidualnej kalkulacji Putina odnośnie jego politycznej przyszłości i stawianiem przez Rosję na pierwszym miejscu twardej siły i ignorowanie siły miękkiej.

Bibliografia:

[1] Chmielewski B, Rosyjska „Miękka Siła” – Nowoczesne metody oddziaływania międzynarodowego.

[2] Rogożna J., Wiśniewska I, Podsumowanie przemian polityczno-gospodarczych w pierwszej kadencji Władimira Putina, Prace OSW, Warszawa, 2003

[3] Starosta Jan, Co czeka Rosję w 2025 roku?, https://ine.org.pl/co-czeka-rosje-w-2025-roku/

dostęp 27.04.2025

[4] Petersburg był wówczas jednym z miast gospodarzy mistrzostw Europy w piłce nożnej.

[5] Ociepka Beata, Miękka siła państwa i jej pomiar: czy to ma sens?, PTSM,

[6] Makowska Aleksandra, Ograniczenia rozwoju miękkiej siły Polski

[7] Soft Power, czyli miękka siła jako twardy element obronności, https://www.money.pl/gospodarka/soft-power-czyli-miekka-sila-jako-twardy-element-obronnosci-6912113693543072a.html dostęp 11.04.2024

[8] Sadłocha Jarosław, Pomiędzy miękką a twardą siłą: smart power, wrocławskie studia politologiczne, 13/2012

[9] Wasiuta Olga, RT (początkowo Russia Today), Vademecum bezpieczeństwa informacyjnego, Kraków, 2019

[10] Tomaszewska-Gałuszka Izabela, Wycieczki nad Bajkał i propaganda – jak działa rosyjski soft power, https://demagog.org.pl/analizy_i_raporty/wycieczki-nad-bajkal-i-propaganda-jak-dziala-rosyjski-soft-power/ dostęp 29.04.2025.

[11] Kugiel Patryk, Znaczenie grupy BRICS po rosyjskiej inwazji na Ukrainę, https://www.pism.pl/publikacje/znaczenie-grupy-brics-po-rosyjskiej-inwazji-na-ukraine dostęp. 20.04 2025.

[12] Awans Polski o 7 pozycji w rankingu Global Soft Power Index https://wszystkoconajwazniejsze.pl/pepites/awans-polski-o-7-pozycji-w-rankingu-global-soft-power-index/ dostęp 8.04.2025

[13] Global Soft Power Index 2021

[14] Global Soft Power Index 2024

[15] Russia Today i Sputnik wyłączone w UE https://poland.representation.ec.europa.eu/news/russia-today-i-sputnik-wylaczone-w-ue-2022-03-02_pl dostęp 12.04.2025

[16] Radio Sputnik wciąż nadaje w USA, Radio Sputnik wciąż nadaje w USA dostęp 12.04.2025

[17] https://sputnikglobe.com/ dostęp 12.04.2025

[18] Paszkowski Michał, Nord Stream 2… „niedokończone” zagrożenie dla bezpieczeństwa energetycznego państw Europy Środkowej i Wschodniej https://ies.lublin.pl/komentarze/nord-stream-2-niedokonczone-zagrozenie-dla-bezpieczenstwa-energetycznego-panstw-europy-srodkowej-i-wschodniej/\ dostęp 12.04.2025

[19] Armenia freezes participation in Russia-led security bloc – Prime Minister https://www.reuters.com/world/asia-pacific/armenia-freezes-participation-russia-led-security-bloc-prime-minister-2024-02-23/ 13.04.2025

[20] Po obaleniu reżimu Asada wojska rosyjskie cały czas stacjonują w bazie lotniczej w Humajmim na zachodzie kraju i w bazie marynarki wojennej w Tartusie. Natomiast ewakuowali oni wojska z północy kraju. vide. Co z rosyjskimi bazami w Syrii? Źródła: Rosjanie chcą w nich zostać https://www.rp.pl/konflikty-zbrojne/art41582341-co-z-rosyjskimi-bazami-w-syrii-zrodla-rosjanie-chca-w-nich-zostac dostęp 19.04.2025

[21] Popławski Marcin, Kazachstan: kurs na niepewność. Komentarze OSW, numer 530

[22] Które kraje popierają politykę Rosji, a które ją potępiają? [MAPA] https://forsal.pl/swiat/bezpieczenstwo/artykuly/8713356,ktore-kraje-popieraja-polityke-rosji-a-ktore-ja-potepiaja-mapa.html dostęp 27.04.2025

[23] Aleksandrowicz Dariusz, Racjonalność, indywiduum, działanie, Przegląd Filozoficzny — Nowa Seria  R. 13:2004, Nr 1 (49)

[24] Poparcie dla Putina najniższe od początku jego kariery politycznej https://www.gazetaprawna.pl/wiadomosci/artykuly/675762,poparcie-dla-putina-najnizsze-od-poczatku-jego-kariery-politycznej.html dostęp 21.04.2025

[25] Rekordowa popularność Władimira Putina, https://tvn24.pl/swiat/rekordowa-popularnosc-wladimira-putina-ra433931-ls3361952 dostęp 21.04.2025

[26] Składanowski Marcin, Bezpieczeństwo narodowe Rosji w Neuroazjatyzmie Aleksandra Dugina na tle współczensje rosyjskiej debaty politycznej i akademickiej, Warszawa 2022

[27] Delong Marek, „Ruski mir” jako narzędzie rosyjskiej ekspansji geopolitycznej na terytorium Ukrainy, Przegląd Geopolityczny, 33

[28] Walczak Henryk, Eurazjatyzm międzywojenny w polskiej literaturze naukowej doby współczesnej – stan badań, Studia Maritima, vol. XXIX (2016

[29] Ideologia Euroazjatycka, https://zbc.uz.zgora.pl/Content/906/Elek7a.htm dostęp 20.04.2025

[30] Zmierzch Trzeciego Rzymu, https://gpcodziennie.pl/100755-zmierzchtrzeciegorzymu.html dostęp 20.04.2025

[31] Oferta Putina dla zachodniej prawicy: „rozsądny konserwatyzm” zamiast ideologii neomarksistowskiej https://wpolityce.pl/swiat/572327-oferta-putina-dla-zachodniej-prawicy dostęp 11.04.2025

[32] To się dzieje. Rosjanie już zacierają ręce. „UEFA rozpoczęła proces” To się dzieje. Rosjanie już zacierają ręce. „UEFA rozpoczęła proces” Piłka nożna – Sport.pl

[33] Na Rosję USA nie nałożyły ceł. Z jakiego powodu? Biały Dom zmienia zdanie

https://www.rp.pl/handel/art42078301-na-rosje-usa-nie-nalozyly-cel-z-jakiego-powodu-bialy-dom-zmienia-zdanie dostęp 28.04.2025

[34] Cła Trumpa dotkną także bezludne wyspy. Mieszkają tam tylko pingwiny i foki https://businessinsider.com.pl/wiadomosci/donald-trump-oglasza-nowe-cla-odczuja-je-nawet-antarktyczne-wyspy/f1v11jm dostęp 28.04.2025

  • Facebook
  • Twitter
  • Tumblr
  • Pinterest
  • Google+
  • LinkedIn
  • E-Mail
Kamil Kłyszejko absolwent UAM w Poznaniu. Magister bezpieczeństwa narodowego. Zainteresowania naukowe obejmują historię po 1945 roku, geopolitykę, ze szczególnym uwzględnieniem działań Rosji, Ukrainy, Chin i Korei Północnej oraz zjawiska działań hybrydowych i dezinformacji. Zdobywca drugiego miejsca w VI i VII edycji Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.

PODOBNE MATERIAŁY

Zobacz wszystkie Publikacje
  • Analiza, Dyplomacja, Publikacje

Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?

Spór kompetencyjny na szczytach władzy doprowadził do bezprecedensowej sytuacji w polskiej służbie zagranicznej. Dlaczego kluczowe placówki dyplomatyczne obsadzane są przez…
  • Zespół INE
  • 30 grudnia, 2025
  • Analiza, Geopolityka, Polityka międzynarodowa, Polska, Publikacje

Polska strategia i problem państwa średniego

W niniejszym tekście dowodzę, że opracowanie strategii działań dla państwa średniego jest zadaniem bez precedensu w historii Polski. Nikt bowiem…
  • Dr hab. Tomasz Pawłuszko
  • 17 lutego, 2026
  • Chiny, Indo-Pacyfik, Publikacje, Unia Europejska

Przegląd Wydarzeń UE-Chiny Styczeń 2026

Autorzy: Mikołaj Woźniak, Karolina Czarnowska. Wsparcie merytoryczne: Łukasz Kobierski 1.01 Chiny ostrzegają UE przed ograniczeniami w handlu emisjami dwutlenku węgla…
  • Karolina Czarnowska
  • 16 lutego, 2026
  • Publikacje, Rosja

Oko na Rosję: Przegląd wydarzeń styczeń 2026

Autorzy: Ksawery Stawiński, Kateryna Vasylyk 6.01 – Wielki kryzys demograficzny w Rosji Podczas corocznej międzynarodowej konferencji „Konsylium Odlewników” w Czelabińsku…
  • Kateryna Vasylyk
  • 16 lutego, 2026
Zobacz wszystkie Publikacje

Comments are closed.

Kamil Kłyszejko absolwent UAM w Poznaniu. Magister bezpieczeństwa narodowego. Zainteresowania naukowe obejmują historię po 1945 roku, geopolitykę, ze szczególnym uwzględnieniem działań Rosji, Ukrainy, Chin i Korei Północnej oraz zjawiska działań hybrydowych i dezinformacji. Zdobywca drugiego miejsca w VI i VII edycji Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.
Program Europa tworzą:

Marcin Chruściel

Dyrektor programu. Absolwent studiów doktoranckich z zakresu nauk o polityce na Uniwersytecie Wrocławskim, magister stosunków międzynarodowych i europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Zarządu Instytutu Nowej Europy.

dr Artur Bartoszewicz

Przewodniczący Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. Ekspert w dziedzinie polityki publicznej, w tym m. in. strategii państwa i gospodarki.

Michał Banasiak

Specjalizuje się w relacjach sportu i polityki. Autor analiz, komentarzy i wywiadów z zakresu dyplomacji sportowej i polityki międzynarodowej. Były dziennikarz Polsat News i wysłannik redakcji zagranicznej Telewizji Polskiej.

Maciej Pawłowski

Ekspert ds. migracji, gospodarki i polityki państw basenu Morza Śródziemnego. W latach 2018-2020 Analityk PISM ds. Południowej Europy. Autor publikacji w polskiej i zagranicznej prasie na temat Hiszpanii, Włoch, Grecji, Egiptu i państw Magrebu. Od września 2020 r. mieszka w północnej Afryce (Egipt, Algieria).

Jędrzej Błaszczak

Absolwent studiów prawniczych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na Inicjatywie Trójmorza i polityce w Bułgarii. Doświadczenie zdobywał w European Foundation of Human Rights w Wilnie, Center for the Study of Democracy w Sofii i polskich placówkach dyplomatycznych w Teheranie i Tbilisi.

Program Bezpieczeństwo tworzą:

dr Aleksander Olech

Dyrektor programu. Wykładowca na Baltic Defence College, absolwent Europejskiej Akademii Dyplomacji oraz Akademii Sztuki Wojennej. Jego główne zainteresowania badawcze to terroryzm, bezpieczeństwo w Europie Środkowo-Wschodniej oraz rola NATO i UE w środowisku zagrożeń hybrydowych.

dr Agnieszka Rogozińska

Członek Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce. Zainteresowania badawcze koncentruje na problematyce bezpieczeństwa euroatlantyckiego, instytucjonalnym wymiarze bezpieczeństwa i współczesnych zagrożeniach.

Aleksy Borówka

Doktorant na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, Przewodniczący Krajowej Reprezentacji Doktorantów w kadencji 2020. Autor kilkunastu prac naukowych, poświęconych naukom o bezpieczeństwie, naukom o polityce i administracji oraz stosunkom międzynarodowym. Laureat I, II oraz III Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.

Karolina Siekierka

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku stosunki międzynarodowe, specjalizacji Bezpieczeństwo i Studia Strategiczne. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną i wewnętrzną Francji, prawa człowieka oraz konflikty zbrojne.

Stanisław Waszczykowski

Podoficer rezerwy, student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Akademii Sztuki Wojennej, były praktykant w BBN. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. operacje pokojowe ONZ oraz bezpieczeństwo Ukrainy.

Leon Pińczak

Student studiów drugiego stopnia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku stosunki międzynarodowe. Dziennikarz polskojęzycznej redakcji Biełsatu. Zawodowo zajmuje się obszarem postsowieckim, rosyjską polityką wewnętrzną i doktrynami FR. Biegle włada językiem rosyjskim.

Program Indo-Pacyfik tworzą:

Łukasz Kobierski

Dyrektor programu. Współzałożyciel INE oraz prezes zarządu w latach 2019-2021. Stypendysta szkoleń z zakresu bezpieczeństwa na Daniel Morgan Graduate School of National Security w Waszyngtonie, ekspert od stosunków międzynarodowych. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Wiceprezes Zarządu INE.

dr Joanna Siekiera

Prawnik międzynarodowy, doktor nauk społecznych, adiunkt na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bergen w Norwegii. Była stypendystką rządu Nowej Zelandii na Uniwersytecie Victorii w Wellington, niemieckiego Institute of Cultural Diplomacy, a także francuskiego Institut de relations internationales et stratégiques.

Paweł Paszak

Absolwent stosunków międzynarodowych (spec. Wschodnioazjatycka) na Uniwersytecie Warszawskim oraz stypendysta University of Kent (W. Brytania) i Hainan University (ChRL). Doktorant UW i Akademii Sztuki Wojennej. Jego zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną ChRL oraz strategiczną rywalizację Chiny-USA.

Jakub Graca

Magister stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim; studiował także filologię orientalną (specjalność: arabistyka). Analityk Centrum Inicjatyw Międzynarodowych (Warszawa) oraz Instytutu Nowej Europy. Zainteresowania badawcze: Stany Zjednoczone (z naciskiem na politykę zagraniczną), relacje transatlantyckie.

Patryk Szczotka

Absolwent filologii dalekowschodniej ze specjalnością chińską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz student kierunku double degree China and International Relations na Aalborg University oraz University of International Relations (国际关系学院) w Pekinie. Jego zainteresowania naukowe to relacje polityczne i gospodarcze UE-ChRL oraz dyplomacja.

The programme's team:

Marcin Chruściel

Programme director. Graduate of PhD studies in Political Science at the University of Wroclaw and Master studies in International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. President of the Management Board at the Institute of New Europe.

PhD Artur Bartoszewicz

Chairman of the Institute's Programme Board. Doctor of Economic Sciences at the SGH Warsaw School of Economics. Expert in the field of public policy, including state and economic strategies. Expert at the National Centre for Research and Development and the Digital Poland Projects Centre.

Michał Banasiak

He specializes in relationship of sports and politics. Author of analysis, comments and interviews in the field of sports diplomacy and international politics. Former Polsat News and Polish Television’s foreign desk journalist.

Maciej Pawłowski

Expert on migration, economics and politics of Mediterranean countries. In the period of 2018-2020 PISM Analyst on Southern Europe. Author of various articles in Polish and foreign press about Spain, Italy, Greece, Egypt and Maghreb countries. Since September 2020 lives in North Africa (Egypt, Algeria).

Jędrzej Błaszczak

Graduate of Law at the University of Silesia. His research interests focus on the Three Seas Initiative and politics in Bulgaria. He acquired experience at the European Foundation of Human Rights in Vilnius, the Center for the Study of Democracy in Sofia, and in Polish embassies in Tehran and Tbilisi.

PhD Aleksander Olech

Programme director. Visiting lecturer at the Baltic Defence College, graduate of the European Academy of Diplomacy and War Studies University. His main research interests include terrorism, international cooperation for security in Eastern Europe and the role of NATO and the EU with regard to hybrid threats.

PhD Agnieszka Rogozińska

Member of the Institute's Programme Board. Doctor of Social Sciences in the discipline of Political Science. Editorial secretary of the academic journals "Politics & Security" and "Independence: journal devoted to Poland's recent history". Her research interests focus on security issues.

Aleksy Borówka

PhD candidate at the Faculty of Social Sciences in the University of Wroclaw, the President of the Polish National Associations of PhD Candidates in 2020. The author of dozen of scientific papers, concerning security studies, political science, administration, international relations. Laureate of the I, II and III International Geopolitical Olympiad.

Karolina Siekierka

Graduate of International Relations specializing in Security and Strategic Studies at University of Warsaw. Erasmus student at the Université Panthéon-Sorbonne (Paris 1) and the Institut d’Etudes Politique de Paris (Sciences Po Paris). Her research areas include human rights, climate change and armed conflicts.

Stanisław Waszczykowski

Reserve non-commissioned officer. Master's degree student in International Security and Diplomacy at the War Studies University in Warsaw, former trainee at the National Security Bureau. His research interests include issues related to UN peacekeeping operations and the security of Ukraine.

Leon Pińczak

A second-degree student at the University of Warsaw, majoring in international relations. A journalist of the Polish language edition of Belsat. Interested in the post-Soviet area, with a particular focus on Russian internal politics and Russian doctrines - foreign, defense and information-cybernetic.

Łukasz Kobierski

Programme director. Deputy President of the Management Board. Scholarship holder at the Daniel Morgan Graduate School of National Security in Washington and an expert in the field of international relations. Graduate of the University of Warsaw and the Nicolaus Copernicus University in Toruń

PhD Joanna Siekiera

International lawyer, Doctor of social sciences, postdoctor at the Faculty of Law, University of Bergen, Norway. She was a scholarship holder of the New Zealand government at the Victoria University of Wellington, Institute of Cultural Diplomacy in Germany, Institut de relations internationales et stratégiques in France.

Paweł Paszak

Graduate of International Relations (specialisation in East Asian Studies) from the University of Warsaw and scholarship holder at the University of Kent (UK) and Hainan University (China). PhD candidate at the University of Warsaw and the War Studies University. His research areas include the foreign policy of China and the strategic rivalry between China and the US in the Indo-Pacific.

Jakub Graca

Master of International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. He also studied Arabic therein. An analyst at the Center for International Initiatives (Warsaw) and the Institute of New Europe. Research interests: United States (mainly foreign policy), transatlantic relations.

Patryk Szczotka

A graduate of Far Eastern Philology with a specialization in China Studies at the University of Wroclaw and a student of a double degree “China and International Relations” at Aalborg University and University of International Relations (国际关系学院) in Beijing. His research interests include EU-China political and economic relations, as well as diplomacy.

Three Seas Think Tanks Hub is a platform of cooperation among different think tanks based in 3SI member countries. Their common goal is to strengthen public debate and understanding of the Three Seas region seen from the political, economic and security perspective. The project aims at exchanging ideas, research and publications on the region’s potential and challenges.

Members

The Baltic Security Foundation (Latvia)

The BSF promotes the security and defense of the Baltic Sea region. It gathers security experts from the region and beyond, provides a platform for discussion and research, promotes solutions that lead to stronger regional security in the military and other areas.

The Institute for Politics and Society (Czech Republic)

The Institute analyses important economic, political, and social areas that affect today’s society. The mission of the Institute is to cultivate the Czech political and public sphere through professional and open discussion.

Nézöpont Institute (Hungary)

The Institute aims at improving Hungarian public life and public discourse by providing real data, facts and opinions based on those. Its primary focus points are Hungarian youth, media policy and Central European cooperation.

The Vienna Institute for International Economic Studies (Austria)

The wiiw is one of the principal centres for research on Central, East and Southeast Europe with 50 years of experience. Over the years, the Institute has broadened its expertise, increasing its regional coverage – to European integration, the countries of Wider Europe and selected issues of the global economy.

The International Institute for Peace (Austria)

The Institute strives to address the most topical issues of the day and promote dialogue, public engagement, and a common understanding to ensure a holistic approach to conflict resolution and a durable peace. The IIP functions as a platform to promote peace and non-violent conflict resolution across the world.

The Institute for Regional and International Studies (Bulgaria)

The IRIS initiates, develops and implements civic strategies for democratic politics at the national, regional and international level. The Institute promotes the values of democracy, civil society, freedom and respect for law and assists the process of deepening Bulgarian integration in NATO and the EU.

The European Institute of Romania

EIR is a public institution whose mission is to provide expertise in the field of European Affairs to the public administration, the business community, the social partners and the civil society. EIR’s activity is focused on four key domains: research, training, communication, translation of the EHRC case-law.

The Institute of New Europe (Poland)

The Institute is an advisory and analytical non-governmental organisation active in the fields of international politics, international security and economics. The Institute supports policy-makers by providing them with expert opinions, as well as creating a platform for academics, publicists, and commentators to exchange ideas.

YouTube

Zachęcamy do subskrypcji!

Co dwa tygodnie będziesz otrzymywać aktualizacje dotyczące najnowszych publikacji INE i dodatkowych materiałów.

Najnowsze publikacje

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org
  • Polska strategia i problem państwa średniego
    przez Dr hab. Tomasz Pawłuszko
    17 lutego, 2026
  • Przegląd Wydarzeń UE-Chiny Styczeń 2026
    przez Karolina Czarnowska
    16 lutego, 2026
  • Oko na Rosję: Przegląd wydarzeń styczeń 2026
    przez Kateryna Vasylyk
    16 lutego, 2026

Kategorie

NAJPOPULARNIEJSZE TAGI:

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

Bezpieczeństwo Bezpieczeństwo międzynarodowe Chiny Geopolityka NATO Polityka międzynarodowa Polska Rosja Ukraina Unia Europejska USA

  • About
  • Publications
  • Europe
  • Security
  • O nas
  • Publikacje
  • Europa
  • Bezpieczeństwo
  • Indo-Pacific
  • Three Seas Think Tanks Hub
  • People
  • Contact – Careers
  • Indo-Pacyfik
  • Trójmorze
  • Ludzie
  • Kontakt – Kariera

Financed with funds from the National Freedom Institute - Center for Civil Society Development under the Governmental Civil Society Organisations Development Programme for 2018-2030.

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030.



© 2019-2024 Fundacja Instytut Nowej Europy · Wszystkie prawa zastrzeżone · Wesprzyj nas