Email · kontakt@ine.org.pl
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
lis 13
Analiza, Igrzyska olimpijskie, Publikacje

Z kim Polska musi rywalizować o organizację igrzysk olimpijskich? Przegląd kandydatur z całego świata. Część 1.

13 listopada, 2024

Autorzy: Mieszko Rajkiewicz – Polski Instytut Dyplomacji Sportowej, Miłosz Wojtala, Sebastian Muraszewski

Polskie władze od 2023 roku publicznie deklarowały chęć organizacji igrzysk olimpijskich w Polsce. Zarówno poprzednia partia rządząca, jak i obecna – w kontekście ewentualnych igrzysk w Polsce mają podobne stanowisko, różniące się głównie czasem organizacji. Mówiono o 2036 roku, obecnie zwraca się uwagę na 2040 bądź 2044 rok. Niezależnie od daty trzeba zwrócić uwagę na to z kim potencjalnie rywalizujemy o organizację igrzysk. Polska nie jest jedynym krajem, który wyraża takie zainteresowanie.

Część 1. Afryka, Ameryka Płd. i Azja Wschodnia

Egipt – Nowa Stolica Administracyjna

Z Egiptu sygnały dotyczące potencjalnej organizacji igrzysk olimpijskich płyną od 2022 roku. To właśnie wtedy prezydent Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) Thomas Bach wraz z delegacją udali się do Egiptu, by od ministra młodzieży i sportu usłyszeć deklarację wsparcia politycznego dla egipskich igrzysk. Wolę taką wyraża również prezydent Egiptu As-Sisi, co jest istotnym sygnałem[1]. Egipska narracja skupia się głównie na ewentualnych igrzyskach w 2036 roku. Miejscem organizacji ma być budowana od 2015 roku nowa stolica kraju, która na ten moment ma roboczą nazwę Nowa Stolica Administracyjna. Kair jest przeludniony, dlatego więc władze Egiptu od kilku lat inwestują w nowy główny ośrodek miejski w kraju. I tutaj pojawia się kolejny atut Egiptu.

            W Nowej Stolicy Administracyjnej powstaje Miasto Olimpijskie, czyli olbrzymi kompleks z wymaganą infrastrukturą sportową, gdzie znajdować się będzie ponad 20 nowych obiektów[2]. Co istotne – Egipt rozpoczął budowę tego obszaru zanim zaczęto poważnie mówić o potencjalnej kandydaturze do organizacji igrzysk. Zgodnie z reformą MKOl w kontekście organizacji igrzysk olimpijskich, istotne jest by każdy organizator wykorzystał już istniejącą infrastrukturę sportową. Można by rzec, że budowa całego kompleksu od zera w Egipcie stoi w sprzeczności z tą zasadą, ale elastyczne podejście MKOl oznacza również rozważenie lokalnych uwarunkowań. Egipt buduje swoją nową stolicę niezależnie od potencjalnej organizacji igrzysk, zatem nowa infrastruktura jest czymś naturalnym. Cała sytuacja jednak nadal wpisuje się w zasady MKOl, bowiem ubiegając się o organizację igrzysk w przyszłości, Egipt wykaże wykorzystanie już istniejących obiektów – czyli nowego Miasta Olimpijskiego.

W kontekście Egiptu na niekorzyść tej kandydatury wybrzmiewa stan gospodarki kraju. Inflacja, deficyt budżetowy oraz duże zadłużenie zewnętrzne (na poziomie ponad 150 mld $) kraju stanowią wyzwanie dla egipskiego rządu[3], na co na pewno zwraca uwagę MKOl.

Stan ekonomiczny kraju również podlega ocenie i jeśli organizacja igrzysk olimpijskich stanowi zbyt duży koszt dla kraju, to nawet mimo posiadania wymaganej infrastruktury, nie jest możliwe uzyskanie prawa do organizacji. Gdyby Egipt wydał np. 11 mld $[4] na organizację igrzysk, to stanowiłoby to obecnie niemal 18% rocznych wydatków kraju.

            Niemniej jednak perspektywa organizacji igrzysk olimpijskich w Egipcie jest prawdopodobna. Wpływa na to pozytywne postrzeganie takiego pomysłu przez MKOl, ponieważ byłyby to pierwsze w historii igrzyska olimpijskie w Afryce. Dodatkowym atutem jest polityczne poparcie najwyższego szczebla dla tej idei oraz infrastruktura w postaci Miasta Olimpijskiego w nowobudowanej stolicy Egiptu. Szef Stowarzyszenia Narodowych Komitetów Olimpijskich Afryki Mustapha Berraf (który również jest członkiem MKOl) otwarcie mówi o gotowości Egiptu do walki o organizację igrzysk olimpijskich w 2036 lub 2040 roku[5].

Republika Południowej Afryki – Kapsztad

Władze RPA oficjalnie nie wyraziły woli organizacji igrzysk olimpijskich, jednak istnieje wewnętrzna narracja, by igrzyska zorganizować. Nie byłby to pierwszy raz, kiedy RPA stara się o organizację igrzysk – Kapsztad kandydował do tego zadania przy okazji igrzysk w 2004 roku, lecz przegrał z Atenami. Wewnątrz RPA obecnie promuje kandydaturę Kapsztadu do organizacji igrzysk olimpijskich w 2040 roku. W tym celu powstał think tank Cape Town 2040, który wspiera tę ideę. W badaniu tej organizacji z tego roku wskazano, że Kapsztad już teraz posiada 84% obiektów (stałych lub tymczasowych) wymaganych do organizacji igrzysk. Uwagę zwraca brak hal sportowych oraz fakt, że igrzysk mogłyby się odbyć w większości na obszarze metropolitalnym Kapsztadu. Już teraz bardzo zróżnicowana infrastruktura stanowi atut tej potencjalnej kandydatury, jednak niemała część obiektów, bo aż 30%, wg wspomnianego badania musiałaby przejść renowację[6]. Warto zwrócić uwagę także na zainteresowanie igrzyskami olimpijskimi w RPA w ostatnim czasie. Wg badania IPSOS 64% ankietowanych w RPA interesuje się igrzyskami, choć trzeba podkreślić, że metodologia nie określiła tej grupy badanych jako reprezentatywnej dla całego społeczeństwa, a jedynie dla osób wykształconych z miast[7]. Niemniej ten wynik stanowi delikatny wzrost względem takiego samego badania kilka lat temu, gdy wykazano zainteresowanie na poziomie 59%[8].

Jednak pomysł organizacji igrzysk w RPA ma trzy główne problemy. Po pierwsze nie padła do tej pory taka deklaracja ze strony władz. Poparcie politycznie w procesie rozmów z MKOl-em jest bardzo ważne, ponieważ MKOl wymaga takiego potwierdzenia woli politycznej na piśmie. Po drugie problemem kandydatury południowoafrykańskiej jest – zdaje się – niskie poparcie społeczne tej idei. Dlaczego „zdaje się”? Ponieważ najnowsza ankieta na ten temat zorganizowana przez portal Tourism Update nie oznacza szerszego społecznego kontekstu oraz budzi metodologiczne wątpliwości. Warto jednak odnotować, że pomysł igrzysk w Kapsztadzie w 2040 roku popiera 51% ankietowanych[9].

Po trzecie Kapsztad jest nadal w czołówce najniebezpieczniejszych miast w Afryce. Według City Country Crime Index Global Kapsztad jest na 6. miejscu wśród miast afrykańskich, natomiast na 17. miejscu w skali globalnej[10]. Ogólnie organizacja Global Organized Crime Index klasyfikuje RPA na 7. miejscu wśród najniebezpieczniejszych państw świata[11].

Biorąc pod uwagę, że w RPA wciąż trwa debata na ten temat czy w ogóle warto kandydować, brak jednoznacznego wsparcia politycznego oraz szeroka krytyka pomysłu, RPA nie należy na ten moment postrzegać jako aktywnego gracza w procesie pozyskania prawa organizacji igrzysk olimpijskich w 2040 roku. W piątek 22 listopada odbyło się ważne spotkanie na linii MKOl – RPA. Minister sportu, sztuki i kultury RPA wraz z delegacją składającą się s przedstawicieli południowoafrykańskiego komitetu olimpijskiego udali się do Lozanny, by w siedzibie MKOl spotkać się z kierownictwem tej organizacji, z prezydentem Bachem na czele. Przedstawiciele RPA wyrazili oficjalną chęć wejścia w proces rozmów na temat organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku w ich kraju. Jest to bardzo ważny sygnał zmieniający układ gry o igrzyska w przyszłości. Dołącza poważny kolejny kandydat i nowy gracz z Afryki. I choć mowa wyraźnie o 2036 roku, to niekoniecznie musi to być ten okres. Niewątpliwie RPA będzie zaangażowane również w kontynuowanie rozmów na kolejne lata, jeśli nie uda im się teraz przekonać MKOl-u do organizacji igrzysk już za 12 lat [12].

Chile – Santiago

            W Ameryce Południowej igrzyska olimpijskie organizowano dotychczas raz: w Rio de Janeiro w 2016 roku. Chile ma ambicję być drugim krajem na kontynencie, któremu się to uda. Zostało to wyrażone przez prezydenta Chile w czerwcu tego roku. Podczas corocznego orędzia prezydent Gabriel Boric zapowiedział oficjalne starania o organizację igrzysk olimpijskich w Santiago w 2036 roku. Potwierdzenie tego znajduje się nawet w 61-punktowym programie propozycji prezydenckich[13]. Co prawda na ostatnim miejscu, ale nadal jest to oficjalny program.

            Santiago ma doświadczenie w organizacji multidyscyplinarnej imprezy sportowej. W 2023 roku w stolicy Chile odbyły się igrzyska panamerykańskie, które zrobiły bardzo duże wrażenie na prezydencie MKOl Thomasie Bachu, który zachęcał Chilijczyków do podjęcia starania o igrzyska olimpijskie. I faktycznie urzędnicy z Chile coraz intensywniej sondują możliwość kandydowania do organizacji igrzysk. Szczególnie wykorzystano czas igrzysk olimpijskich w Paryżu, gdzie delegacja najwyższego szczebla z chilijskiego ministerstwa sportu uważnie przyglądała się francuskim działaniom oraz spotkano się z kluczowymi przedstawicielami MKOl – np. z Kolindą Grabar-Kitarović, która stoi na czele wewnętrznego komitetu w MKOl dot. igrzysk olimpijskich w 2036 roku[14]. W praktyce oznacza to, że w Chile rozpoczął się proces selekcji wszystkich niezbędnych dokumentów do zgłoszenia akcesu w MKOl[15]. Dodatkowym atutem potencjalnej chilijskiej oferty jest fakt, że kraj ten wpisuje się w nowy paradygmat działania w Ruchu Olimpijskim – czyli większe otwarcie na Globalne Południe. Jeśli weźmiemy jeszcze pod uwagę, że ewentualne igrzyska w Chile byłyby powrotem na kontynent południowoamerykański, to mamy do czynienia z całkiem poważną koncepcją.

Przed igrzyskami panamerykańskimi w 2023 roku firma IPSOS dokonała badania recepcji tej imprezy przez Chilijczyków. Wyniki są co najmniej zadowalające do organizatorów, bowiem 81% ankietowanych uważało to wydarzenie za korzystne dla kraju, a 76% dostrzegało w nim wzrost poczucia dumy narodowej[16]. To wskazuje na potencjalnie duże poparcie społeczne dla idei organizacji igrzysk olimpijskich w Chile. Problematyczna jest jednak jedna kluczowa kwestia – ekonomia. Chile nie może pochwalić się gigantycznym krajowym budżetem, a propozycja kosztu organizacji igrzysk w Chile na poziomie ok. 14 mld $ jest zbyt duża dla tego kraju. Jak wskazują badacze z Uniwersytetu w Desarollo taka perspektywa kosztów może dla Chile skończyć się mniej korzystnie niż się zakłada. Taki koszt to ok. 15% rocznego budżetu kraju[17]. I choć oczywiście przygotowania igrzysk rozłożone są na wiele lat, to wyraźnie widać, że stanowiłyby poważne wyzwanie gospodarcze dla kraju. Prezydent Boric podkreśla, że igrzyska powinny być zorganizowane przy partnerstwie publiczno-prywatnym. Jednak przykład igrzysk panamerykańskich wskazuje, że koszt imprezy niemal w całości (98%) pokryty został ze środków publicznych. A było to 600 mln $[18]. Ze względów ekonomicznych Chile nie jest faworytem w wyścigu o igrzyska olimpijskie w latach 2036 i 2040.

Indonezja – Nusantara

Kraj ten oficjalnie potwierdził swoją kandydaturę do organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku. I nie jest to pierwszy raz, gdy Indonezja stara się o tę możliwość – Dżakarta walczyła również o możliwość organizacji igrzysk w 2032 roku, ale dość niespodziewany szybki wybór Brisbane w Australii zaskoczył Indonezję i opinię publiczną na całym świecie. Były prezydent Indonezji Joko Widodo po fiasku walki o igrzyska w 2032 roku, potwierdził dalszą chęć, zatem rok 2036 dla tego kraju to realna perspektywa. Co istotne, nowy prezydent Prabowo Subianto potwierdził te aspiracje. W trakcie igrzysk olimpijskich w 2024 roku spotkał się z prezydentem Francji, a w Paryżu obecna była też delegacja z Indonezji obserwująca organizację paryskich igrzysk. Przy okazji następnych igrzysk olimpijskich w 2028 roku w Los Angeles Indonezyjczycy będą równie bacznie przyglądać się całemu procesowi. Jak przekazał minister ds. młodzieży i sportu Indonezji, prezydent MKOl Thomas Bach wyraził się pozytywnie o organizacji igrzysk w 2036 roku w tym kraju[19].

            Thomas Bach już dwa lata wcześniej, bowiem w trakcie szczytu G20 na Bali, potwierdził olimpijskie aspiracje Indonezji i „przywitał” to państwo w gronie starających się o organizację igrzysk w przyszłości[20]. W przypadku starań o 2036 rok bardzo mocno wybrzmiewa fakt, że miałyby być one organizowane w Nusantarze – nowobudowanej stolicy Indonezji. I choć po reformie wewnętrznej MKOl każde kolejne igrzyska mają do maksimum wykorzystywać istniejącą infrastrukturę sportową, to MKOl bierze pod uwagę również lokalny kontekst – i w tym przypadku przypomina to sytuację jak z propozycją egipską. Dodatkowym atutem jest fakt, że Indonezja to kolejny reprezentant Globalnego Południa, a gdyby ten kraj zyskał prawo organizacji igrzysk, to byłby pierwszym państwem z organizacji ASEAN. Azja Południowo-Wschodnia dotychczas nie gościła igrzysk olimpijskich, więc fakt bycia nowym rynkiem dla MKOl jest równie kuszący.

            Indonezja ma jednak dwa problemy, które mogą skutecznie sabotować rozmowy z MKOl-em. Pierwszy to wątki związane z udziałem izraelskich sportowców w eventach planowanych w Indonezji. Głównym tematem jest historia związana z mistrzostwami świata U-20 w piłce nożnej. FIFA odebrała prawo organizacji tej imprezy ze względu na „bieżące okoliczności”. Decyzja ta zapadła w marcu 2023 roku[21], czyli ok. 2 miesiące przed planowanym startem. Te okoliczności to brak zgody na wpuszczenie reprezentantów Izraela do Indonezji. Podobna sytuacja miała miejsce podczas World Beach Games, które w sierpniu 2023 roku miały być organizowane na Bali, jednak nie odbyły się one ze względu na wycofanie finansowania ze strony rządu Indonezji. Nieoficjalnym powodem miał być udział sportowców z Izraela, co stanowiłoby olbrzymi problem ze względu na fakt, że gubernator Bali chciał bojkotować udział reprezentantów tego kraju[21]. W przypadku ewentualnej organizacji igrzysk olimpijskich nie ma absolutnie mowy o bojkotowaniu reprezentacji Izraela, więc MKOl musi wziąć kwestie polityczne pod uwagę. Drugim problemem Indonezji może być związany z samą Nusantarą. O ile w pewnym ujęciu może być traktowana jako atut (jak wspomniano wcześniej), o tyle istnieje druga strona medalu. Budowa tego miasta sprawia, że konieczne jest wysiedlenie kilkudziesięciu tysięcy rdzennych mieszkańców Borneo. MKOl zatem musi brać pod uwagę kwestie społeczne oraz ekologiczne związane z nową stolicą, co na pewno będzie wytykane przez nieprzychylne MKOl-owi media oraz opinię publiczną.

Korea Południowa – Seul

Seul to kolejne miasto, które sonduje organizację igrzysk olimpijskich. Ale nie byłby to pierwszy raz. Korea Południowa ma bardzo duże doświadczenie w organizacji najważniejszych dużych wydarzeń sportowych. Letnie i zimowe igrzyska olimpijskie, mistrzostwa świata w piłce nożnej i dziesiątki innych wydarzeń. Ten kraj niewątpliwie jest jednym z najbardziej doświadczonych organizacyjnie państw ostatnich 30-40 lat – na poziomie globalnym oraz kontynentalnym.

            Rząd metropolitalny Seulu rozpoczął starania o organizację igrzysk olimpijskich – z datą na 2036 rok. W Biurze Turystyki i Sportu utworzono „Zespół Promocji Olimpijskiej”, a także zamówiono analizę przygotowawczą do oszacowania kosztów organizacji igrzysk, za którą odpowiadać ma Korea Sports Policy Research Institute. A jeśli spojrzymy na ewentualne społeczne poparcie dla idei organizacji kolejnych igrzysk w Seulu, to w ankiecie przeprowadzonej przez Embrain and Korea Research 71% respondentów popiera ten pomysł[22].

            Działania Koreańczyków można określić jeszcze jako etap wstępny. Żadne źródła nie mówią o oficjalnej decyzji rządu, ale mimo wszystko pewne rozmowy się już odbyły. Prezydent Korei Południowej Yoon Seok-yeol w 2022 roku w Seulu miał okazję spotkać się szefem MKOl-u Thomasem Bachem podczas Zgromadzenia Ogólnego Stowarzyszenia Narodowych Komitetów Olimpijskich. I choć spotkanie można określić jako kurtuazyjną dyplomację, to jednoznacznie pokazują chęć do dialogu. Osobą, która ten dialog pogłębia jest burmistrz Seulu Oh Se-hoon. On również spotkał się z Thomasem Bachem w tym samym roku, ale w Lozannie. Celem tego spotkania było formalne poinformowanie MKOl o zainteresowaniu organizacją igrzysk olimpijskich w 2036 roku[23].

W kontekście Korei Południowej trzeba wspomnieć o dużym atucie tej potencjalnej kandydatury – Jamsil Sports MICE Complex. To kompleks nowoczesnej infrastruktury sportowo-rozrywkowej, który ma powstać w Seulu do 2031 roku[24].

Ten projekt oraz już istniejące obiekty lokują Seul w czołówce miast już teraz gotowych do organizacji igrzysk w przyszłości. Na ten moment są trzy istotne problemy. Po pierwsze Korea Południowa nie znajduje się w grupie państw, które MKOl traktuje priorytetowo. Strategia MKOl-u na przyszłe lata to kierowanie Ruchu Olimpijskiego w większym stopniu do Globalnego Południa lub innych nowych rynków. Obecny najbardziej prawdopodobny scenariusz igrzysk olimpijskich w 2036 roku to wybór kraju, który nigdy wcześniej nie organizował tego wydarzenia. Po drugie, w Korei Płd. zaostrzył się spór między regionami. Nadzieję na organizację wespół z Seulem ma również prowincja Jeolla Płn. Jeśli nie osiągną one porozumienia, to będzie istniał problem z przekazaniem listu intencyjnego do MKOl. Wreszcie po trzecie, istnieje konflikt między południowokoreańskim komitetem olimpijskim a ministerstwem kultury, sportu i turystyki Korei Płd. Problemem jest ewentualna trzecia kadencja obecnego szefa południowokoreańskiego komitetu olimpijskiego, czemu sprzeciwia się minister[25]. Ten spór może poważnie wpłynąć na postrzeganie autonomii komitetu olimpijskiego Korei Płd. Zbierając wszystkie te elementy razem mamy obraz, który wskazuje na wydłużenie się całego procesu wewnątrz tego kraju. Z tego powodu Korea Południowa – choć jest państwem bogatym i już teraz niemal gotowym – to nie jest faworytem w wyścigu.

W kolejnej części omówiony zostanie Bliski Wschód i Indie, publikacja już niedługo na stronie INE…

Bibliografia:

[1] Minister: Sisi approves request to organize Olympic Games 2036, State Information Service, https://www.sis.gov.eg/Story/171606/Minister-Sisi-approves-request-to-organize-Olympic-Games-2036?lang=en-us, dostępu: 9.11.2024.

[2] Rabey J., Egypt’s Insane Olympic City in the Desert¸The B1M, https://www.theb1m.com/video/egypt-s-insane-olympic-city-in-the-desert, dostęp: 9.11.2024.

[3] N. El-Shaeri, Egypt’s external debt drops to $152,9 bn by end of June¸ Arab News, https://www.arabnews.com/node/2575354/business-economy, dostęp: 9.11.2024.

[4] Kwota podobna do wydatków Francji na organizację igrzysk olimpijskich w 2024 r.

[5] Edypt plans to make Olympic bid despite fears over costs, Africa Confidential, https://www.africa-confidential.com/article/id/15108/Egypt_plans_to_make_Olympic_bid_despite_fears_over_costs, dostęp: 9.11.2024.

[6] New study shows Cape Town has 84 percent of venues required for a potential future Olympic Games, Our Future Cities, https://www.ourfuturecities.co/news/new-study-shows-cape-town-has-84-percent-of-venues-required-for-a-potential-future-olympic-games, dostęp: 9.11.2024.

[7] Attitudes to the 2024 Olympics, Ipsos, https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2024-08/Ipsos-Paris-Olympics-2024.pdf, dostęp: 9.11.2024.

[8] Attitudes to the Tokyo 2020 Summer Olympics, Ipsos, https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2021-07/Global-Advisor-Tokyo-Olympics-2020_FINAL_07082021.pdf, dostęp: 9.11.2024.

[9] Positive sentyment for Cape Town Olympic bid, Southern & East African Tourism Update, https://www.tourismupdate.co.za/article/positive-sentiment-cape-town-olympic-bid, dostęp: 9.11.2024.

[10] Crime Indes by City 2024 Mid-Year, Numbeo, https://www.numbeo.com/crime/rankings.jsp, dostęp: 9.11.2024.

[11] Criminality in South Africe, Global Organized Crime Index, https://ocindex.net/country/south_africa, dostęp: 9.11.2024.

[12] https://gamesbids.com/eng/summer-olympic-bids/south-africa-kicks-off-2036-olympic-bid-with-official-meetings-at-ioc-headquarters/#google_vignette

[13] Cuenta Publica 2024, Gobierno de Chile, https://www.gob.cl/cuentapublica2024/, dostęp: 9.11.2024.

[14] Chile afirma que postulación para JJ.OO 2036 debe “seguir los mismos estándares” de París, Swissinfo, https://www.swissinfo.ch/spa/chile-afirma-que-postulación-para-jj.oo-2036-debe-seguir-los-mismos-estándares-de-parís/85379107, dostęp: 9.11.2024.

[15] Chile reitera interés de postularse a Juegos Olímpicos de 2036, Prensa Latina, https://www.prensa-latina.cu/2024/09/03/chile-reitera-interes-de-postularse-a-juegos-olimpicos-de-2036/, dostęp: 9.11.2024.

[16] Santiago 2023 Games is in Chile’s heart: 81% of people see it as a beneficial event, and 72% think it will help the country, Santiago 2023, https://www.santiago2023.org/en/noticias/portada-sitio-web/detalle/4028/santiago-2023-games-is-in-chiles-heart-81-of-people-see-it-as-a-beneficial-event-and-72-think-it-will-help-the-country, dostęp: 9.11.2024.

[17] https://www.emol.com/noticias/Economia/2023/10/24/1110848/chile-candidatura-juegos-olimpicos.html

[18] Ibidem

[19] ¿Juegos Olímpicos en Chile?: Aterrizando un anhelo que podría multiplicar por más de 10 el costo de los Panamericanos, Emol, https://en.tempo.co/read/1923655/sports-minister-optimistic-indonesia-will-host-2036-olympics-mulls-four-cities-as-options, dostęp: 9.11.2024.

[20] R. Livingstone, At Bali G20 Summit IOC President “welcomes” Indonesia’s Nusantara 2036 Olympic bid and indicates eight G20 nations are interested in hosting Games, GamesBids, https://gamesbids.com/eng/summer-olympic-bids/future-summer-bids/at-bali-g20-summit-ioc-president-welcomes-indonesias-nusantara-2036-olympic-bid-and-indicates-eight-g20-nations-are-interested-in-hosting-games/, dostęp: 9.11.2024.

[21] FIFA removes Indonesia as host of FIFA U-20 World Cup 2023™, Inside FIFA, https://inside.fifa.com/about-fifa/organisation/media-releases/fifa-removes-indonesia-as-host-of-fifa-u-20-world-cup-2023-tm, dostęp: 9.11.2024.

[22] Indonesia won’t host beach games, months after losing soccer event over Israel ban, The Times of Israel, https://www.timesofisrael.com/indonesia-wont-host-beach-games-months-after-losing-soccer-event-over-israel-ban/, dostęp: 9.11.2024

[23] L. Yujin, The Seoul Metropolitan Government declared its bid to host the 2036 Summer Olympics and began preparetions, Maeil Business Newspaper, https://www.mk.co.kr/en/society/11092158, dostęp: 9.11.2024.

[24] L. Jaeeun, Seoul mayor confident in 2036 Olympics bid, The Korea Herald, https://m.koreaherald.com/view.php?ud=20240812050504, dostęp: 9.11.2024.

[25] J. Da-hyun, Seoul plans to build Jamsil Sports MICE Complex, The Korea Times, https://www.koreatimes.co.kr/www/nation/2024/10/113_359587.html, dostęp: 9.11.2024.

[26] R. Livingstone, South Korean regions position for 2036 Olympic bid while NOC faces autonomy crisis, GamesBids, https://gamesbids.com/eng/summer-olympic-bids/south-korean-regions-position-for-2036-olympic-bid-while-noc-faces-autonomy-crisis/, dostęp: 9.11.2024.

  • Facebook
  • Twitter
  • Tumblr
  • Pinterest
  • Google+
  • LinkedIn
  • E-Mail
Mieszko Rajkiewicz Mieszko Rajkiewicz. Doktorant na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista z zakresu upolitycznienia i globalizacji sportu. Analizuje sprawy dotyczące dyplomacji sportowej, „sportswashingu" oraz znaczenia sportowego „soft power" we współczesnych stosunkach międzynarodowych.

PODOBNE MATERIAŁY

Zobacz wszystkie Publikacje
  • Analiza, Dyplomacja, Publikacje

Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?

Spór kompetencyjny na szczytach władzy doprowadził do bezprecedensowej sytuacji w polskiej służbie zagranicznej. Dlaczego kluczowe placówki dyplomatyczne obsadzane są przez…
  • Zespół INE
  • 30 grudnia, 2025
  • Bezpieczeństwo międzynarodowe, Polityka międzynarodowa, Publikacje, USA, Wywiad

Amerykańska strategia w cieniu populizmu i rywalizacji mocarstw

Rozmawiają: Jakub Graca (Prowadzący) Łukasz Gadzała (Ekspert) Łukasz Gadzała - autor książki "Zagubiony hegemon. Zmarnowana szansa Ameryki i rewolucja Trumpa".…
  • Jakub Graca
  • 11 stycznia, 2026
  • Chiny, Indo-Pacyfik, Publikacje, Unia Europejska

PRZEGLĄD WYDARZEŃ UE-CHINY GRUDZIEŃ 2025

Autorzy: Mikołaj Woźniak, Konrad Falkowski. Wsparcie merytoryczne: Łukasz Kobierski 1.12. UE kończy spór z Chinami w sprawie Litwy Wraz z…
  • Mikołaj Woźniak
  • 11 stycznia, 2026
Zobacz wszystkie Publikacje

Comments are closed.

Mieszko Rajkiewicz Mieszko Rajkiewicz. Doktorant na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista z zakresu upolitycznienia i globalizacji sportu. Analizuje sprawy dotyczące dyplomacji sportowej, „sportswashingu" oraz znaczenia sportowego „soft power" we współczesnych stosunkach międzynarodowych.
Program Europa tworzą:

Marcin Chruściel

Dyrektor programu. Absolwent studiów doktoranckich z zakresu nauk o polityce na Uniwersytecie Wrocławskim, magister stosunków międzynarodowych i europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Zarządu Instytutu Nowej Europy.

dr Artur Bartoszewicz

Przewodniczący Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. Ekspert w dziedzinie polityki publicznej, w tym m. in. strategii państwa i gospodarki.

Michał Banasiak

Specjalizuje się w relacjach sportu i polityki. Autor analiz, komentarzy i wywiadów z zakresu dyplomacji sportowej i polityki międzynarodowej. Były dziennikarz Polsat News i wysłannik redakcji zagranicznej Telewizji Polskiej.

Maciej Pawłowski

Ekspert ds. migracji, gospodarki i polityki państw basenu Morza Śródziemnego. W latach 2018-2020 Analityk PISM ds. Południowej Europy. Autor publikacji w polskiej i zagranicznej prasie na temat Hiszpanii, Włoch, Grecji, Egiptu i państw Magrebu. Od września 2020 r. mieszka w północnej Afryce (Egipt, Algieria).

Jędrzej Błaszczak

Absolwent studiów prawniczych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na Inicjatywie Trójmorza i polityce w Bułgarii. Doświadczenie zdobywał w European Foundation of Human Rights w Wilnie, Center for the Study of Democracy w Sofii i polskich placówkach dyplomatycznych w Teheranie i Tbilisi.

Program Bezpieczeństwo tworzą:

dr Aleksander Olech

Dyrektor programu. Wykładowca na Baltic Defence College, absolwent Europejskiej Akademii Dyplomacji oraz Akademii Sztuki Wojennej. Jego główne zainteresowania badawcze to terroryzm, bezpieczeństwo w Europie Środkowo-Wschodniej oraz rola NATO i UE w środowisku zagrożeń hybrydowych.

dr Agnieszka Rogozińska

Członek Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce. Zainteresowania badawcze koncentruje na problematyce bezpieczeństwa euroatlantyckiego, instytucjonalnym wymiarze bezpieczeństwa i współczesnych zagrożeniach.

Aleksy Borówka

Doktorant na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, Przewodniczący Krajowej Reprezentacji Doktorantów w kadencji 2020. Autor kilkunastu prac naukowych, poświęconych naukom o bezpieczeństwie, naukom o polityce i administracji oraz stosunkom międzynarodowym. Laureat I, II oraz III Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.

Karolina Siekierka

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku stosunki międzynarodowe, specjalizacji Bezpieczeństwo i Studia Strategiczne. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną i wewnętrzną Francji, prawa człowieka oraz konflikty zbrojne.

Stanisław Waszczykowski

Podoficer rezerwy, student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Akademii Sztuki Wojennej, były praktykant w BBN. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. operacje pokojowe ONZ oraz bezpieczeństwo Ukrainy.

Leon Pińczak

Student studiów drugiego stopnia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku stosunki międzynarodowe. Dziennikarz polskojęzycznej redakcji Biełsatu. Zawodowo zajmuje się obszarem postsowieckim, rosyjską polityką wewnętrzną i doktrynami FR. Biegle włada językiem rosyjskim.

Program Indo-Pacyfik tworzą:

Łukasz Kobierski

Dyrektor programu. Współzałożyciel INE oraz prezes zarządu w latach 2019-2021. Stypendysta szkoleń z zakresu bezpieczeństwa na Daniel Morgan Graduate School of National Security w Waszyngtonie, ekspert od stosunków międzynarodowych. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Wiceprezes Zarządu INE.

dr Joanna Siekiera

Prawnik międzynarodowy, doktor nauk społecznych, adiunkt na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bergen w Norwegii. Była stypendystką rządu Nowej Zelandii na Uniwersytecie Victorii w Wellington, niemieckiego Institute of Cultural Diplomacy, a także francuskiego Institut de relations internationales et stratégiques.

Paweł Paszak

Absolwent stosunków międzynarodowych (spec. Wschodnioazjatycka) na Uniwersytecie Warszawskim oraz stypendysta University of Kent (W. Brytania) i Hainan University (ChRL). Doktorant UW i Akademii Sztuki Wojennej. Jego zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną ChRL oraz strategiczną rywalizację Chiny-USA.

Jakub Graca

Magister stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim; studiował także filologię orientalną (specjalność: arabistyka). Analityk Centrum Inicjatyw Międzynarodowych (Warszawa) oraz Instytutu Nowej Europy. Zainteresowania badawcze: Stany Zjednoczone (z naciskiem na politykę zagraniczną), relacje transatlantyckie.

Patryk Szczotka

Absolwent filologii dalekowschodniej ze specjalnością chińską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz student kierunku double degree China and International Relations na Aalborg University oraz University of International Relations (国际关系学院) w Pekinie. Jego zainteresowania naukowe to relacje polityczne i gospodarcze UE-ChRL oraz dyplomacja.

The programme's team:

Marcin Chruściel

Programme director. Graduate of PhD studies in Political Science at the University of Wroclaw and Master studies in International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. President of the Management Board at the Institute of New Europe.

PhD Artur Bartoszewicz

Chairman of the Institute's Programme Board. Doctor of Economic Sciences at the SGH Warsaw School of Economics. Expert in the field of public policy, including state and economic strategies. Expert at the National Centre for Research and Development and the Digital Poland Projects Centre.

Michał Banasiak

He specializes in relationship of sports and politics. Author of analysis, comments and interviews in the field of sports diplomacy and international politics. Former Polsat News and Polish Television’s foreign desk journalist.

Maciej Pawłowski

Expert on migration, economics and politics of Mediterranean countries. In the period of 2018-2020 PISM Analyst on Southern Europe. Author of various articles in Polish and foreign press about Spain, Italy, Greece, Egypt and Maghreb countries. Since September 2020 lives in North Africa (Egypt, Algeria).

Jędrzej Błaszczak

Graduate of Law at the University of Silesia. His research interests focus on the Three Seas Initiative and politics in Bulgaria. He acquired experience at the European Foundation of Human Rights in Vilnius, the Center for the Study of Democracy in Sofia, and in Polish embassies in Tehran and Tbilisi.

PhD Aleksander Olech

Programme director. Visiting lecturer at the Baltic Defence College, graduate of the European Academy of Diplomacy and War Studies University. His main research interests include terrorism, international cooperation for security in Eastern Europe and the role of NATO and the EU with regard to hybrid threats.

PhD Agnieszka Rogozińska

Member of the Institute's Programme Board. Doctor of Social Sciences in the discipline of Political Science. Editorial secretary of the academic journals "Politics & Security" and "Independence: journal devoted to Poland's recent history". Her research interests focus on security issues.

Aleksy Borówka

PhD candidate at the Faculty of Social Sciences in the University of Wroclaw, the President of the Polish National Associations of PhD Candidates in 2020. The author of dozen of scientific papers, concerning security studies, political science, administration, international relations. Laureate of the I, II and III International Geopolitical Olympiad.

Karolina Siekierka

Graduate of International Relations specializing in Security and Strategic Studies at University of Warsaw. Erasmus student at the Université Panthéon-Sorbonne (Paris 1) and the Institut d’Etudes Politique de Paris (Sciences Po Paris). Her research areas include human rights, climate change and armed conflicts.

Stanisław Waszczykowski

Reserve non-commissioned officer. Master's degree student in International Security and Diplomacy at the War Studies University in Warsaw, former trainee at the National Security Bureau. His research interests include issues related to UN peacekeeping operations and the security of Ukraine.

Leon Pińczak

A second-degree student at the University of Warsaw, majoring in international relations. A journalist of the Polish language edition of Belsat. Interested in the post-Soviet area, with a particular focus on Russian internal politics and Russian doctrines - foreign, defense and information-cybernetic.

Łukasz Kobierski

Programme director. Deputy President of the Management Board. Scholarship holder at the Daniel Morgan Graduate School of National Security in Washington and an expert in the field of international relations. Graduate of the University of Warsaw and the Nicolaus Copernicus University in Toruń

PhD Joanna Siekiera

International lawyer, Doctor of social sciences, postdoctor at the Faculty of Law, University of Bergen, Norway. She was a scholarship holder of the New Zealand government at the Victoria University of Wellington, Institute of Cultural Diplomacy in Germany, Institut de relations internationales et stratégiques in France.

Paweł Paszak

Graduate of International Relations (specialisation in East Asian Studies) from the University of Warsaw and scholarship holder at the University of Kent (UK) and Hainan University (China). PhD candidate at the University of Warsaw and the War Studies University. His research areas include the foreign policy of China and the strategic rivalry between China and the US in the Indo-Pacific.

Jakub Graca

Master of International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. He also studied Arabic therein. An analyst at the Center for International Initiatives (Warsaw) and the Institute of New Europe. Research interests: United States (mainly foreign policy), transatlantic relations.

Patryk Szczotka

A graduate of Far Eastern Philology with a specialization in China Studies at the University of Wroclaw and a student of a double degree “China and International Relations” at Aalborg University and University of International Relations (国际关系学院) in Beijing. His research interests include EU-China political and economic relations, as well as diplomacy.

Three Seas Think Tanks Hub is a platform of cooperation among different think tanks based in 3SI member countries. Their common goal is to strengthen public debate and understanding of the Three Seas region seen from the political, economic and security perspective. The project aims at exchanging ideas, research and publications on the region’s potential and challenges.

Members

The Baltic Security Foundation (Latvia)

The BSF promotes the security and defense of the Baltic Sea region. It gathers security experts from the region and beyond, provides a platform for discussion and research, promotes solutions that lead to stronger regional security in the military and other areas.

The Institute for Politics and Society (Czech Republic)

The Institute analyses important economic, political, and social areas that affect today’s society. The mission of the Institute is to cultivate the Czech political and public sphere through professional and open discussion.

Nézöpont Institute (Hungary)

The Institute aims at improving Hungarian public life and public discourse by providing real data, facts and opinions based on those. Its primary focus points are Hungarian youth, media policy and Central European cooperation.

The Vienna Institute for International Economic Studies (Austria)

The wiiw is one of the principal centres for research on Central, East and Southeast Europe with 50 years of experience. Over the years, the Institute has broadened its expertise, increasing its regional coverage – to European integration, the countries of Wider Europe and selected issues of the global economy.

The International Institute for Peace (Austria)

The Institute strives to address the most topical issues of the day and promote dialogue, public engagement, and a common understanding to ensure a holistic approach to conflict resolution and a durable peace. The IIP functions as a platform to promote peace and non-violent conflict resolution across the world.

The Institute for Regional and International Studies (Bulgaria)

The IRIS initiates, develops and implements civic strategies for democratic politics at the national, regional and international level. The Institute promotes the values of democracy, civil society, freedom and respect for law and assists the process of deepening Bulgarian integration in NATO and the EU.

The European Institute of Romania

EIR is a public institution whose mission is to provide expertise in the field of European Affairs to the public administration, the business community, the social partners and the civil society. EIR’s activity is focused on four key domains: research, training, communication, translation of the EHRC case-law.

The Institute of New Europe (Poland)

The Institute is an advisory and analytical non-governmental organisation active in the fields of international politics, international security and economics. The Institute supports policy-makers by providing them with expert opinions, as well as creating a platform for academics, publicists, and commentators to exchange ideas.

YouTube

Zachęcamy do subskrypcji!

Co dwa tygodnie będziesz otrzymywać aktualizacje dotyczące najnowszych publikacji INE i dodatkowych materiałów.

Najnowsze publikacje

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org
  • Amerykańska strategia w cieniu populizmu i rywalizacji mocarstw
    przez Jakub Graca
    11 stycznia, 2026
  • PRZEGLĄD WYDARZEŃ UE-CHINY GRUDZIEŃ 2025
    przez Mikołaj Woźniak
    11 stycznia, 2026
  • Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?
    przez Zespół INE
    30 grudnia, 2025

Kategorie

NAJPOPULARNIEJSZE TAGI:

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

Bezpieczeństwo Bezpieczeństwo międzynarodowe Chiny Geopolityka NATO Polityka międzynarodowa Polska Rosja Ukraina Unia Europejska USA

  • About
  • Publications
  • Europe
  • Security
  • O nas
  • Publikacje
  • Europa
  • Bezpieczeństwo
  • Indo-Pacific
  • Three Seas Think Tanks Hub
  • People
  • Contact – Careers
  • Indo-Pacyfik
  • Trójmorze
  • Ludzie
  • Kontakt – Kariera

Financed with funds from the National Freedom Institute - Center for Civil Society Development under the Governmental Civil Society Organisations Development Programme for 2018-2030.

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030.



© 2019-2024 Fundacja Instytut Nowej Europy · Wszystkie prawa zastrzeżone · Wesprzyj nas