Email · kontakt@ine.org.pl
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
Instytut Nowej Europy Instytut Nowej Europy
  • O nas
  • Publikacje
      • Publikacje

        Najważniejsze kategorie materiałów publikowanych przez Instytut w ramach prowadzonej działalności badawczej i analitycznej.

      • ZOBACZ WSZYSTKIE PUBLIKACJE

      • Analizy
        Analizy międzynarodowe oraz komentarze bieżące przygotowywane przez naszych ekspertów i analityków
      • Raporty
        Kompleksowe opracowania tematyczne z zakresu stosunków międzynarodowych oraz zagadnień społeczno-politycznych
      • Wideo
        Nagrania z debat eksperckich oraz odcinki tematycznych wideopodcastów tworzonych przez naszych ekspertów
      • Mapy
        Selekcja map obrazujących międzynarodowe systemy sojuszy oraz wizyty zagraniczne kluczowych polityków
  • Programy
      • Programy

        Główne obszary działalności badawczej i publikacyjnej Instytutu z osobnymi zespołami ekspertów, funkcjonującymi pod kierunkiem dyrektora danego programu.

      • STRONA PROJEKTU TRÓJMORZE (ENG)

      • Europa
        Analizy i komentarze poświęcone integracji europejskiej oraz miejscu Europy na politycznej i gospodarczej mapie świata
      • Bezpieczeństwo
        Opracowania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego i wewnętrznego poszczególnych państw, ze szczególnym uwzględnieniem roli NATO
      • Indo-Pacyfik
        Przegląd sytuacji polityczno- gospodarczej w regionie, stanu rywalizacji USA-Chiny oraz polityki
      • Trójmorze
        Analizy i opracowania dotyczące Inicjatywy Trójmorza z uwzględnieniem perspektyw tworzących ją państw
  • Ludzie
      • Ludzie

        Instytut Nowej Europy tworzy zespół zaangażowanych osób z zarządem na czele, a także eksperci i wolontariusze. Działania INE wspiera Rada Programowa, która stanowi zaplecze merytoryczne.

      • Zespół i eksperci
        Członkowie zespołu INE odpowiadają za bieżące funkcjonowanie Instytutu, piszą własne analizy, jak również pomagają ekspertom w tworzeniu ich opracowań.
      • Wolontariusze
        Wolontariusze INE stanowią ważną część naszego zespołu. Dzięki ich energii, pomysłowości i zaangażowaniu możliwe jest realizowanie wielu ważnych dla Instytutu projektów.
  • Kontakt – Kariera
  • Polish-Czech Forum
  • English
lis 21
Analiza, Igrzyska olimpijskie, Publikacje

Z kim Polska musi rywalizować o organizację igrzysk olimpijskich? Przegląd kandydatur z całego świata. Część 2.

21 listopada, 2024

Autorzy: Mieszko Rajkiewicz – Polski Instytut Dyplomacji Sportowej, Miłosz Wojtala, Sebastian Muraszewski

Polskie władze od 2023 roku publicznie deklarowały chęć organizacji igrzysk olimpijskich w Polsce. Zarówno poprzednia partia rządząca, jak i obecna – w kontekście ewentualnych igrzysk w Polsce mają podobne stanowisko, różniące się głównie czasem organizacji. Mówiono o 2036 roku, obecnie zwraca się uwagę na 2040 bądź 2044 rok. Niezależnie od daty trzeba zwrócić uwagę na to z kim potencjalnie rywalizujemy o organizację igrzysk. Polska nie jest jedynym krajem, który wyraża takie zainteresowanie.

Część 2 – Bliski Wschód i Indie

Katar – Doha

Katarczycy ośmieleni sukcesem organizacyjnym piłkarskich mistrzostw świata z 2022 roku kontynuują proces pozyskiwania dużych międzynarodowych wydarzeń sportowych. Lecz nie jest to pierwszy raz, kiedy Doha stara się o organizację igrzysk. Było tak przy okazji edycji 2016, 2020 oraz 2032, jednak przy każdej okazji Katarczycy przegrywali, mimo że nie wypadali gorzej od ostatecznych organizatorów (np. byli lepiej ocenieni niż Rio de Janeiro przez MKOl na 2016 rok). Choć w ostatnim czasie nie padły żadne oficjalne deklaracje rządowe ze strony Kataru w sprawie kandydowania do organizacji igrzysk olimpijskich w przyszłości, to na poziomie gabinetowym Katarczycy wykonują swoją pracę i lobbują za organizacją igrzysk w Doha. W tym celu wykorzystują doświadczenia mistrzostw świata w piłce nożnej i przygotowaną na tamtą okazję infrastrukturę publiczną oraz sportową traktują jako główne atuty własnej kandydatury. I rzeczywiście w tym kontekście Katar prezentuje się bardzo dobrze na tle konkurentów. Katarczycy twierdzą, że na dzisiaj aż 80% infrastruktury sportowej jest gotowe[1]. Dodatkowo Katarczycy wykorzystują swój międzynarodowy wizerunek polityczny. Są postrzegani jako „łącznicy” Wschodu z Zachodem oraz bardzo często przyjmują rolę mediatora w sporach. To wpływa korzystnie na rozmowy z przedstawicielami MKOl-u. Będąc jednocześnie nowym rynkiem dla MKOl-u oznacza to, że Katar może skutecznie walczyć o organizację igrzysk olimpijskich w przyszłości.

            Okres paryskich igrzysk to był bardzo ważny czas dla Katarczyków. To właśnie wtedy nastąpiła główna ofensywa lobbingowa.

Na ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Paryżu obecny był sam emir Kataru wraz z ważnymi członkiniami rodziny. Najważniejszy przedstawiciel Kataru miał okazję rozmawiać z przedstawicielami MKOl-u oraz – a może przede wszystkim – z prezydentem Francji[2]. Katarczycy wsparli Francuzów w kwestii zabezpieczenia paryskich igrzysk, natomiast Katarczycy postrzegają Francuzów jako potencjalnych sojuszników w Ruchu Olimpijskim. Poparcie Emmanuela Macrona jest potencjalnie poważnym argumentem dla danej kandydatury na organizatora igrzysk w przyszłości. Francuski prezydent, choć oczywiście formalnie i oficjalnie nie ma wpływu na proces decyzyjny w MKOl-u, to obecnie jest najlepiej umocowanym politycznym liderem, którego opinia ma znaczenie wśród niektórych członków zarządu MKOl. Dobre i bliskie relacje katarsko-francuskie mogą wpłynąć na pozytywniejszą ocenę potencjalnych igrzysk w Doha.

            Oferta katarska nie jest jednak wolna od problematycznych kwestii. Są to niemal te same wątki, które były poruszane przy okazji mistrzostw świata w piłce nożnej. Przede wszystkim klimat – w tradycyjnym okresie olimpijskim (lipiec-sierpień) temperatury w tym regionie świata są zbyt wysokie, by móc sportowo rywalizować. Zatem przyznając igrzyska Dosze, najprawdopodobniej trzeba liczyć się z faktem przeniesienia okresu igrzysk na inne miesiące. A to wiąże się z kolejnym problemem, czyli modyfikacją kalendarza rozgrywek w ramach wszystkich dyscyplin olimpijskich. Wysiłek musiałoby popełnić niemal całe środowisko olimpijskie, by dostosować się do innego okresu. Trzeci problem, może mniej oczywisty teraz, lecz w ważny dla MKOl-u, to kwestia kibiców. Dostępność do aren sportowych nie powinna być przeszkodą, ale doskwierać może… brak dużej liczby kibiców. Koszty dotarcia oraz zakwaterowania mogą być dla wielu osób zbyt wysokie. Doświadczenia mistrzostw świata w piłce nożnej pokazują, że Katarczycy mogą mieć problem z naturalnym wypełnieniem trybun. Brak pełnych aren olimpijskich jest dla MKOl-u potencjalnym istotnym wizerunkowym problemem i dlatego również ten wątek członkowie MKOl będą brali pod uwagę. Kwestia przestrzegania praw człowieka to również istotna sprawa, która będzie podnoszona przez opinię publiczną, lecz skoro MKOl przyznawał prawo do organizacji igrzysk Chinom czy Rosji, to oznacza to brak większego wpływu na proces decyzyjny w MKOl.

            Katar należy jednak postrzegać w gronie faworytów i wiele wskazuje na to, że w ciągu najbliższych lat Doha zostanie gospodarzem igrzysk olimpijskich. Bardzo duże doświadczenie w organizacji wielu imprez sportowych rangi mistrzowskiej, gotowa infrastruktura sportowa i transportowa, stabilna gospodarka oraz gigantyczna wola polityczna stawiają Katarczyków na czele wyścigu o igrzyska w przyszłości.

Arabia Saudyjska – Rijad

Arabia Saudyjska będzie organizować zimowe igrzyska azjatyckie w 2029 roku oraz letnie igrzyska azjatyckie w 2034 roku. Dodatkowo kraj ten podpisał z MKOl-em umowę na organizację Olympics Esport Games na 12 lat. Pierwsza edycja ma się odbyć w 2025 roku[3]. Kraj ten wszedł do najwyższej ligi państw organizujących wydarzenia sportowe oraz inwestujących w sport jako szeroko pojętą rozrywkę. Otwarcie Arabii Saudyjskiej na międzynarodowy sport ma swoje odzwierciedlenie w postaci zaangażowania tego kraju w wydarzenia z Ruchu Olimpijskiego – o czym świadczą wcześniej wspomniane imprezy. Dla Arabii Saudyjskiej organizacja igrzysk olimpijskich stanowi główny cel tej polityki i wiele wskazuje na to, że w przyszłości Rijad będzie miastem igrzysk. Arabia Saudyjska ma jednak jeden poważny problem: Katar. Ten mały terytorialnie kraj jest liderem regionu w wyścigu po igrzyska i obok Indii jest głównym faworytem do organizacji igrzysk w 2036 roku. Zatem perspektywa na 2040 lub 2044 dla Arabii Saudyjskiej nie rysuje się pozytywnie, ponieważ jest niemal niemożliwe, by w tak krótkim odstępie czasowym igrzyska odbyły się na półwyspie arabskim. Najprawdopodobniej sami Saudyjczycy zdają sobie z tego sprawę, zatem sami swoją narrację mają dosyć ostrożną. W maju 2024 roku saudyjski minister informacji mówił, że jest zbyt wcześnie by mówić o potencjalnej organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku w Arabii Saudyjskiej[4].

            Trudno jednoznacznie powiedzieć coś absolutnie przemawiającego za kandydaturą olimpijską Arabii Saudyjskiej. Choć aspiracje tego kraju niewątpliwie kierują go w kierunku organizacji igrzysk, to obecnie same gwarancje ekonomiczne oraz polityczne nie wystarczą. Arabia Saudyjska mocno się rozwija i główne przygotowania infrastrukturalne sportowe są planowane pod mistrzostwa świata w piłce nożnej, które w 2034 roku najprawdopodobniej się w tym kraju odbędą. To jest na ten moment priorytet działań Arabii Saudyjskiej, a igrzyska olimpijskie są planem na dalszą przyszłość. Saudyjczycy nie mogą jednak pozostawać bierni wobec aktywności innych państw, dlatego już teraz związali się z MKOl-em umową na igrzyska esportowe. Umowa ta jest tymczasową „nagrodą pocieszenia” dla Saudyjczyków, którzy do całego procesu na razie podchodzą cierpliwie. Arabię Saudyjską należy postrzegać jako poważnego gracza, jednak dzisiaj nie są faworytem. Ani na rok 2036, ani 2040.

Turcja – Stambuł

Jest już pewną tradycją, że Stambuł włącza się do walki o pozyskanie prawa do organizacji igrzysk olimpijskich. Turcy starali się o to przy okazji igrzysk w 2000, 2004, 2008, 2012, 2020 oraz 2032 roku[5]. Za każdym razem nie udawało się wygrać tej rywalizacji, choć najbliżej było w 2020 roku, kiedy to byli o włos od wygranej z kandydaturą Tokio. Stambuł nie rezygnuje ze swojego marzenia i dąży do organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku – chociaż pojawiają się sygnały, że byliby również zadowoleni z tego prawa w 2040 roku. Turcy pracują w mniej medialny sposób i na ten moment nie budują dużej atencji opinii publicznej wokół swojej kandydatury. Jednak na poziomie dyplomatycznym odbywają niezbędne spotkania. Przy okazji igrzysk olimpijskich we Francji delegacja turecka rozmawiała z przedstawicielami MKOl-u. W Paryżu z wizytą był lider partii opozycyjnej w Turcji Ozgur Ozel oraz burmistrz Stambułu Ekrem Imamoglu, który przynależy do tej samej partii politycznej[6]. Konieczny lobbing odbywał się również w tzw. „Domu Stambulskim”. Turcy przygotowali podobny projekt do „Domu Polskiego” stworzony przez Polski Komitet Olimpijski, lecz zamiast skupiać się na całym kraju, Turcy w trakcie paryskich igrzysk promowano ideę igrzysk w Stambule[7].

            W najbliższych latach zdolności organizacyjne Turcy będą mogli udowodnić MKOl-owi przy okazji dwóch wydarzeń. Pierwsze to igrzyska europejskie w 2027 roku. Stambuł będzie gospodarzem 4. edycji tej multidyscyplinarnej imprezy sportowej. Drugi przypadek to współorganizacja mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2032 roku (wraz z Włochami). W przypadku Euro 2032 aż trzy stadiony w Stambule będą wykorzystywane na potrzeby organizacyjne. Stambuł będzie zatem miastem bardzo mocno zaangażowanym w pracę nad poprawą stanu infrastruktury miejskiej i sportowej. Oprócz doświadczenia, które Turcja od lat zbiera i nabędzie nowego w ciągu następnych, niewątpliwym atutem Turcji jest konsekwentne wspieranie tej polityki przez władze kraju. Warto tu zwrócić uwagę na pewien konsensus polityczny między partią rządzącą Turcją a partią opozycyjną, która sprawuje władzę w Stambule. W grudniu 2022 roku burmistrz Stambułu powołał grupę roboczą ds. igrzysk, której celem jest przygotowanie spójnej oferty dla MKOl-u. Atutem Stambułu jest również duża liczba obiektów sportowych, bo ponad 840. Turcy mają solidny fundament, nad którym mogą pracować. Choć część infrastruktury jest nowa, to spora grupa obiektów wymaga odnowienia. Igrzyska olimpijskie w Stambule to pretekst dla samego miasta, by zrewitalizować wiele obszarów i by stworzyć spójną koncepcję, Turcy wzorują się na rozwiązaniach znanych z Barcelony, Hamburga czy Toronto[8].

            Przeszkodą Stambułu, która na dzisiaj stanowi bardzo duże wyzwanie do pokonania, to kwestia ruchu ulicznego. Obecnie szacuje się, że jest ok. 2 milionów aut w samym Stambule, a do 2036 roku ta liczba ma urosnąć czterokrotnie. Wykorzystanie oraz dostępność transportu publicznego stanowi ważny element każdej oferty olimpijskiej i w tym zakresie Stambuł również musi wprowadzić zmiany. Przy okazji kandydatury na 2036 rok Turcy planują zwiększyć wykorzystanie transportu miejskiego: z poziomu 20% na 70%. Dla MKOl-u istotne jest również zaangażowanie w sport i kulturę uprawiania sportu, a w tym zakresie Stambuł również nie może pochwalić się bardzo dobrymi wskaźnikami. Tylko 14,6% mężczyzn oraz 11,8% kobiet jest aktywnych sportowo w tym 16-milionowym mieście[9].

            Turcja, by wejść do grona państw faworytów w wyścigu o organizację igrzysk w przyszłości, musi poprawić wiele elementów. Sama wola polityczna oraz ambicja nie jest wystarczająca. Konieczne jest nawiązanie lepszej współpracy w samej Turcji z innymi instytucjami, które mogą wesprzeć Stambuł w przygotowaniu kompleksowej oferty – w przypadku 2020 roku wskazuje się właśnie brak takiej współpracy oraz projektowane duże koszty, które ostatecznie generowały niższe poparcie społeczne. Choć kraj ten ma bardzo dobrą podstawę do pracy, to na dzisiaj nie można uważać Stambułu za faworyta w wyścigu o igrzyska w 2036 lub 2040 roku.

Indie – Ahmadabad (?)

Indie, obok Kataru, to drugi główny faworyt do organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku. Wskazuje na to więcej politycznych akcentów, niż faktyczny stan gotowości Indii. Przede wszystkim sam premier Indii Narendra Modi jest wielkim zwolennikiem organizacji igrzysk w Indiach, a w ostatnich wyborach parlamentarnych jego partia BJP wpisała ten pomysł do swojego manifestu. Modi oraz BJP postrzegają organizację igrzysk jako kluczowy składnik wzmocnienia tożsamości hinduskiej w społeczeństwie. Sam MKOl też wykonał pewne gesty w kierunku Indii, które świadczą o zbliżeniu tego kraju z MKOl-em. Przede wszystkim do programu igrzysk (od 2028 roku) włączony został krykiet, czyli najważniejsza dyscyplina sportowa w Indiach. W 2023 roku odbywała się Sesja MKOl w Mumbaju, co również należy traktować jako ukłon w kierunku kraju gospodarza Sesji.

Członkinią MKOl-u jest Nita Ambani – żona najbogatszego obywatela Indii Mukesha Ambaniego. Rodzina Ambanich jest kluczowym graczem lobbingowym wewnątrz MKOl-u i ich związek z najważniejszymi przedstawicielami tej organizacji wskazuje na bardzo dobre relacje.

Wice-przewodniczący Juan Antonio Samaranch Jr oraz członkini MKOl Kirsty Coventry byli gośćmi na weselu w rodzinie Ambanich[10] – co istotne, obie te postaci są kandydatami na nowego prezydenta MKOl. Te gesty, relacje oraz wzajemne zrozumienie wśród przedstawicieli MKOl-u oraz Indii świadczą o wysokim poziomie znaczenia kandydatury tego kraju w walce o igrzyska olimpijskie w 2036 roku. Jeśli weźmiemy pod uwagę polityczną ambicję, by igrzyska zorganizować, to mamy do czynienia z mocnym graczem. Nie jest jednak na ten moment jasne jakie miasto miałoby być gospodarzem. Do tej pory nie pojawiły się żadne konkretne informacje. Wymienia się New Delhi, Mumbaj oraz Ahmadabad – i właśnie to ostatnie miasto obecnie określa się jako główne miejsce igrzysk w Indiach. Po pierwsze dlatego, że w tym mieście znajduje się już olbrzymi stadion imienia Narendry Modiego (na 132 tys. kibiców). A po drugie dlatego, że rząd regionu Gudźarat powołał spółkę Gujarat Olympic Planning and Infrastructure Corporation Ltd, której celem jest przygotowanie infrastruktury sportowej w regionie. Ahmadabad to największe miasto Gudźaratu[11].

Jednak w ostatnim czasie można odebrać również coraz więcej sygnałów dyskredytujących Indie w całym procesie. Przede wszystkim uwagę zwraca forma prowadzenia rozmów – jest bardzo widoczna oraz narażona na negatywną ocenę opinii publicznej. Problematyczne jest również wywieranie nacisków na dodanie do programu igrzysk takich dyscyplin jak kabaddi czy kho kho[12]. Lecz chyba największym problemem Indii jest fakt, że wewnątrz indyjskiego komitetu olimpijskiego trwa spór o to kto stoi na jego czele oraz wciąż brak powołania komitetu organizacyjnego igrzysk w Indiach[13]. Problem zatem jest bardzo złożony i ma instytucjonalny fundament, co potencjalnie negatywnie wpływa na odbiór kandydatury indyjskiej przez wielu członków MKOl. Na niekorzyść Indii działa też fakt, że najprawdopodobniej gospodarz igrzysk w 2036 roku zostanie wyłoniony już podczas kadencji nowego prezydenta. W marcu 2025 roku odbędą się wybory na prezydenta MKOl i jeśli nie wygra kandydat promowany przez Thomasa Bacha, to Indie mogą mieć problem z domknięciem całego procesu.

            Indie jednak wciąż należy uważać za faworyta wyścigu o igrzyska w 2036 roku. Wskazują na to przede wszystkim czynniki polityczne oraz dyplomatyczne. Indie mają poparcie prezydenta Francji, a ten obecnie jest postacią wpływową w Ruchu Olimpijskim. Sam okres igrzysk w Paryżu, poza sportowymi historiami, miał być dla osób związanych z tym krajem: sportowców, działaczy oraz dziennikarzy jednym wielkim czasem lobbingu. Sportowcy mieli promować Indie wśród innych atletów, delegaci i działacze prowadzić rozmowy ze swoimi odpowiednikami z innych państw, a dziennikarze mieli unikać negatywnej narracji w sprawie igrzysk w Indiach.

Kwestie infrastrukturalne, społeczne, ekologiczne i sportowe – choć również istotne – mają w przypadku Indii na tę chwilę mniejsze znaczenie. Jeśli Indie miałyby otrzymać prawo do organizacji igrzysk w 2036 roku, to najprawdopodobniej zostanie ono przyznane z bardzo dużym wyprzedzeniem czasowym. Tak by właśnie kwestie obecnie niezabezpieczone, można było nadrobić w 10-11 lat.

Indyjski Komitet Olimpijski oficjalnie złożył do MKOl-u list intencyjny w sprawie organizacji igrzysk olimpijskich w 2036 roku[14]. Formalności zatem ruszyły.

Bibliografia:

[1] B. Keith, Qatar Joins the Bidding for the 2036 Olympic Games After 2016 and 2020 Misses, SwimSwam, https://swimswam.com/qatar-joins-the-bidding-for-the-2036-olympic-games-after-2016-and-2020-misses/, dostęp: 9.11.2024

[2] HH the Amir Attends the Paris 2024 Olympic Reception, Qatar News Agency, https://www.qna.org.qa/en/News-Area/News/2024-07/26/0029-hh-the-amir-attends-the-paris-2024-olympic-reception, dostęp: 9.11.2024.

[3] MKOl: pierwsza edycja esportowych igrzysk olimpijskich w 2025 roku, TVP Sport, https://sport.tvp.pl/79271091/mkol-pierwsze-edycja-esportowych-igrzysk-olimpijskich-w-2025-roku, dostęp: 9.11.2024.

[4] Olympics-Saudis look to show jumping for medal success in Paris, Sahm, https://www.sahmcapital.com/ar-sa/news/content/olympics-saudis-look-to-show-jumping-for-medal-success-in-paris-2024-05-16, dostęp: 9.11.2024.

[5] C. Seydioglu, I. Yagci, 2036 Summer Olympics Candidate Istanbul: Istanbul’s Olympic History Istanbul and Sport Policies, International Journal of Education Technology and Scientific Researches, Vol. 8, Issue 24, 2023, https://ijetsar.com/Makaleler/1939200070_36.%202899-2913%20c%c3%bcneyt%20seydio%c4%9flu.pdf, dostęp: 9.11.2024.

[6] S. Hacialioglu, Main opposition leaderrs lobby for Istanbul’s 2036 Olympic bid at Paris, https://www.turkiyetoday.com/sports/main-opposition-leaders-lobby-for-istanbuls-2036-olympic-bid-at-paris-37388/, dostęp: 9.11.2024.

[7] H. Devami, ‘Istanbul House’ in Paris to promote 2036 Olympic bid, Hurriyet Daily News, https://www.hurriyetdailynews.com/istanbul-house-in-paris-to-promote-2036-olympic-bid-199310, dostęp: 9.11.2024.

[8] C. Seydioglu, I. Yagci, 2036 Summer Olympics Candidate Istanbul… op. cit.

[9] Ibidem

[10] J. Weinreich, Olympic Games 2036: Al-Thani vs Ambani. Advantage Qatar, The Inquisitor, https://www.the-inquisitor-magazine.com/2036-olympics-al-thani-vs-ambani/, dostęp: 9.11.2024.

[11] 2036 Olympics bid: Gujarat forms firm to build sports infrastructure with Rs 6,000cr allocation, The Economic Times, https://economictimes.indiatimes.com/news/sports/2036-olympics-bid-gujarat-forms-firm-to-build-sports-infrastructure-with-rs-6000cr-allocation/articleshow/106675612.cms?from=mdr, dostęp: 9.11.2024.

[12] R. Livingstone, Why India’s strong push to host the 2036 Olympics – and suggesting new sports like yoga and kabaddi – is the wrong approach in the IOC’s new bidding world, GamesBids, https://gamesbids.com/eng/summer-olympic-bids/why-indias-strong-push-to-host-the-2036-olympics-and-suggesting-new-sports-like-yoga-and-kabaddi-is-the-wrong-approach-in-the-iocs-new-bidding-world/, dostęp: 9.11.2024.

[13] G. Munana, P.T. Usha warns Indian government sports watchdog may face IOC sanctions, Insidethegames, https://www.insidethegames.biz/articles/1149492/usha-indian-government-ioc-sanctions, dostęp: 9.11.2024.

[14] N. K. Srivastava, India makes formal bid to host 2036 Olympics, India Today, https://www.indiatoday.in/sports/other-sports/story/india-makes-formal-bid-to-host-2036-olympics-2628363-2024-11-05, dostęp: 9.11.2024.

  • Facebook
  • Twitter
  • Tumblr
  • Pinterest
  • Google+
  • LinkedIn
  • E-Mail
Mieszko Rajkiewicz Mieszko Rajkiewicz. Doktorant na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista z zakresu upolitycznienia i globalizacji sportu. Analizuje sprawy dotyczące dyplomacji sportowej, „sportswashingu" oraz znaczenia sportowego „soft power" we współczesnych stosunkach międzynarodowych.

PODOBNE MATERIAŁY

Zobacz wszystkie Publikacje
  • Analiza, Dyplomacja, Publikacje

Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?

Spór kompetencyjny na szczytach władzy doprowadził do bezprecedensowej sytuacji w polskiej służbie zagranicznej. Dlaczego kluczowe placówki dyplomatyczne obsadzane są przez…
  • Zespół INE
  • 30 grudnia, 2025
  • Bezpieczeństwo międzynarodowe, Polityka międzynarodowa, Publikacje, USA, Wywiad

Amerykańska strategia w cieniu populizmu i rywalizacji mocarstw

Rozmawiają: Jakub Graca (Prowadzący) Łukasz Gadzała (Ekspert) Łukasz Gadzała - autor książki "Zagubiony hegemon. Zmarnowana szansa Ameryki i rewolucja Trumpa".…
  • Jakub Graca
  • 11 stycznia, 2026
  • Chiny, Indo-Pacyfik, Publikacje, Unia Europejska

PRZEGLĄD WYDARZEŃ UE-CHINY GRUDZIEŃ 2025

Autorzy: Mikołaj Woźniak, Konrad Falkowski. Wsparcie merytoryczne: Łukasz Kobierski 1.12. UE kończy spór z Chinami w sprawie Litwy Wraz z…
  • Mikołaj Woźniak
  • 11 stycznia, 2026
Zobacz wszystkie Publikacje

Comments are closed.

Mieszko Rajkiewicz Mieszko Rajkiewicz. Doktorant na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista z zakresu upolitycznienia i globalizacji sportu. Analizuje sprawy dotyczące dyplomacji sportowej, „sportswashingu" oraz znaczenia sportowego „soft power" we współczesnych stosunkach międzynarodowych.
Program Europa tworzą:

Marcin Chruściel

Dyrektor programu. Absolwent studiów doktoranckich z zakresu nauk o polityce na Uniwersytecie Wrocławskim, magister stosunków międzynarodowych i europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Zarządu Instytutu Nowej Europy.

dr Artur Bartoszewicz

Przewodniczący Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. Ekspert w dziedzinie polityki publicznej, w tym m. in. strategii państwa i gospodarki.

Michał Banasiak

Specjalizuje się w relacjach sportu i polityki. Autor analiz, komentarzy i wywiadów z zakresu dyplomacji sportowej i polityki międzynarodowej. Były dziennikarz Polsat News i wysłannik redakcji zagranicznej Telewizji Polskiej.

Maciej Pawłowski

Ekspert ds. migracji, gospodarki i polityki państw basenu Morza Śródziemnego. W latach 2018-2020 Analityk PISM ds. Południowej Europy. Autor publikacji w polskiej i zagranicznej prasie na temat Hiszpanii, Włoch, Grecji, Egiptu i państw Magrebu. Od września 2020 r. mieszka w północnej Afryce (Egipt, Algieria).

Jędrzej Błaszczak

Absolwent studiów prawniczych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na Inicjatywie Trójmorza i polityce w Bułgarii. Doświadczenie zdobywał w European Foundation of Human Rights w Wilnie, Center for the Study of Democracy w Sofii i polskich placówkach dyplomatycznych w Teheranie i Tbilisi.

Program Bezpieczeństwo tworzą:

dr Aleksander Olech

Dyrektor programu. Wykładowca na Baltic Defence College, absolwent Europejskiej Akademii Dyplomacji oraz Akademii Sztuki Wojennej. Jego główne zainteresowania badawcze to terroryzm, bezpieczeństwo w Europie Środkowo-Wschodniej oraz rola NATO i UE w środowisku zagrożeń hybrydowych.

dr Agnieszka Rogozińska

Członek Rady Programowej Instytutu Nowej Europy. Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce. Zainteresowania badawcze koncentruje na problematyce bezpieczeństwa euroatlantyckiego, instytucjonalnym wymiarze bezpieczeństwa i współczesnych zagrożeniach.

Aleksy Borówka

Doktorant na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, Przewodniczący Krajowej Reprezentacji Doktorantów w kadencji 2020. Autor kilkunastu prac naukowych, poświęconych naukom o bezpieczeństwie, naukom o polityce i administracji oraz stosunkom międzynarodowym. Laureat I, II oraz III Międzynarodowej Olimpiady Geopolitycznej.

Karolina Siekierka

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku stosunki międzynarodowe, specjalizacji Bezpieczeństwo i Studia Strategiczne. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną i wewnętrzną Francji, prawa człowieka oraz konflikty zbrojne.

Stanisław Waszczykowski

Podoficer rezerwy, student studiów magisterskich na kierunku Bezpieczeństwo Międzynarodowe i Dyplomacja na Akademii Sztuki Wojennej, były praktykant w BBN. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. operacje pokojowe ONZ oraz bezpieczeństwo Ukrainy.

Leon Pińczak

Student studiów drugiego stopnia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku stosunki międzynarodowe. Dziennikarz polskojęzycznej redakcji Biełsatu. Zawodowo zajmuje się obszarem postsowieckim, rosyjską polityką wewnętrzną i doktrynami FR. Biegle włada językiem rosyjskim.

Program Indo-Pacyfik tworzą:

Łukasz Kobierski

Dyrektor programu. Współzałożyciel INE oraz prezes zarządu w latach 2019-2021. Stypendysta szkoleń z zakresu bezpieczeństwa na Daniel Morgan Graduate School of National Security w Waszyngtonie, ekspert od stosunków międzynarodowych. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Wiceprezes Zarządu INE.

dr Joanna Siekiera

Prawnik międzynarodowy, doktor nauk społecznych, adiunkt na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bergen w Norwegii. Była stypendystką rządu Nowej Zelandii na Uniwersytecie Victorii w Wellington, niemieckiego Institute of Cultural Diplomacy, a także francuskiego Institut de relations internationales et stratégiques.

Paweł Paszak

Absolwent stosunków międzynarodowych (spec. Wschodnioazjatycka) na Uniwersytecie Warszawskim oraz stypendysta University of Kent (W. Brytania) i Hainan University (ChRL). Doktorant UW i Akademii Sztuki Wojennej. Jego zainteresowania badawcze obejmują politykę zagraniczną ChRL oraz strategiczną rywalizację Chiny-USA.

Jakub Graca

Magister stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim; studiował także filologię orientalną (specjalność: arabistyka). Analityk Centrum Inicjatyw Międzynarodowych (Warszawa) oraz Instytutu Nowej Europy. Zainteresowania badawcze: Stany Zjednoczone (z naciskiem na politykę zagraniczną), relacje transatlantyckie.

Patryk Szczotka

Absolwent filologii dalekowschodniej ze specjalnością chińską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz student kierunku double degree China and International Relations na Aalborg University oraz University of International Relations (国际关系学院) w Pekinie. Jego zainteresowania naukowe to relacje polityczne i gospodarcze UE-ChRL oraz dyplomacja.

The programme's team:

Marcin Chruściel

Programme director. Graduate of PhD studies in Political Science at the University of Wroclaw and Master studies in International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. President of the Management Board at the Institute of New Europe.

PhD Artur Bartoszewicz

Chairman of the Institute's Programme Board. Doctor of Economic Sciences at the SGH Warsaw School of Economics. Expert in the field of public policy, including state and economic strategies. Expert at the National Centre for Research and Development and the Digital Poland Projects Centre.

Michał Banasiak

He specializes in relationship of sports and politics. Author of analysis, comments and interviews in the field of sports diplomacy and international politics. Former Polsat News and Polish Television’s foreign desk journalist.

Maciej Pawłowski

Expert on migration, economics and politics of Mediterranean countries. In the period of 2018-2020 PISM Analyst on Southern Europe. Author of various articles in Polish and foreign press about Spain, Italy, Greece, Egypt and Maghreb countries. Since September 2020 lives in North Africa (Egypt, Algeria).

Jędrzej Błaszczak

Graduate of Law at the University of Silesia. His research interests focus on the Three Seas Initiative and politics in Bulgaria. He acquired experience at the European Foundation of Human Rights in Vilnius, the Center for the Study of Democracy in Sofia, and in Polish embassies in Tehran and Tbilisi.

PhD Aleksander Olech

Programme director. Visiting lecturer at the Baltic Defence College, graduate of the European Academy of Diplomacy and War Studies University. His main research interests include terrorism, international cooperation for security in Eastern Europe and the role of NATO and the EU with regard to hybrid threats.

PhD Agnieszka Rogozińska

Member of the Institute's Programme Board. Doctor of Social Sciences in the discipline of Political Science. Editorial secretary of the academic journals "Politics & Security" and "Independence: journal devoted to Poland's recent history". Her research interests focus on security issues.

Aleksy Borówka

PhD candidate at the Faculty of Social Sciences in the University of Wroclaw, the President of the Polish National Associations of PhD Candidates in 2020. The author of dozen of scientific papers, concerning security studies, political science, administration, international relations. Laureate of the I, II and III International Geopolitical Olympiad.

Karolina Siekierka

Graduate of International Relations specializing in Security and Strategic Studies at University of Warsaw. Erasmus student at the Université Panthéon-Sorbonne (Paris 1) and the Institut d’Etudes Politique de Paris (Sciences Po Paris). Her research areas include human rights, climate change and armed conflicts.

Stanisław Waszczykowski

Reserve non-commissioned officer. Master's degree student in International Security and Diplomacy at the War Studies University in Warsaw, former trainee at the National Security Bureau. His research interests include issues related to UN peacekeeping operations and the security of Ukraine.

Leon Pińczak

A second-degree student at the University of Warsaw, majoring in international relations. A journalist of the Polish language edition of Belsat. Interested in the post-Soviet area, with a particular focus on Russian internal politics and Russian doctrines - foreign, defense and information-cybernetic.

Łukasz Kobierski

Programme director. Deputy President of the Management Board. Scholarship holder at the Daniel Morgan Graduate School of National Security in Washington and an expert in the field of international relations. Graduate of the University of Warsaw and the Nicolaus Copernicus University in Toruń

PhD Joanna Siekiera

International lawyer, Doctor of social sciences, postdoctor at the Faculty of Law, University of Bergen, Norway. She was a scholarship holder of the New Zealand government at the Victoria University of Wellington, Institute of Cultural Diplomacy in Germany, Institut de relations internationales et stratégiques in France.

Paweł Paszak

Graduate of International Relations (specialisation in East Asian Studies) from the University of Warsaw and scholarship holder at the University of Kent (UK) and Hainan University (China). PhD candidate at the University of Warsaw and the War Studies University. His research areas include the foreign policy of China and the strategic rivalry between China and the US in the Indo-Pacific.

Jakub Graca

Master of International Relations at the Jagiellonian University in Krakow. He also studied Arabic therein. An analyst at the Center for International Initiatives (Warsaw) and the Institute of New Europe. Research interests: United States (mainly foreign policy), transatlantic relations.

Patryk Szczotka

A graduate of Far Eastern Philology with a specialization in China Studies at the University of Wroclaw and a student of a double degree “China and International Relations” at Aalborg University and University of International Relations (国际关系学院) in Beijing. His research interests include EU-China political and economic relations, as well as diplomacy.

Three Seas Think Tanks Hub is a platform of cooperation among different think tanks based in 3SI member countries. Their common goal is to strengthen public debate and understanding of the Three Seas region seen from the political, economic and security perspective. The project aims at exchanging ideas, research and publications on the region’s potential and challenges.

Members

The Baltic Security Foundation (Latvia)

The BSF promotes the security and defense of the Baltic Sea region. It gathers security experts from the region and beyond, provides a platform for discussion and research, promotes solutions that lead to stronger regional security in the military and other areas.

The Institute for Politics and Society (Czech Republic)

The Institute analyses important economic, political, and social areas that affect today’s society. The mission of the Institute is to cultivate the Czech political and public sphere through professional and open discussion.

Nézöpont Institute (Hungary)

The Institute aims at improving Hungarian public life and public discourse by providing real data, facts and opinions based on those. Its primary focus points are Hungarian youth, media policy and Central European cooperation.

The Vienna Institute for International Economic Studies (Austria)

The wiiw is one of the principal centres for research on Central, East and Southeast Europe with 50 years of experience. Over the years, the Institute has broadened its expertise, increasing its regional coverage – to European integration, the countries of Wider Europe and selected issues of the global economy.

The International Institute for Peace (Austria)

The Institute strives to address the most topical issues of the day and promote dialogue, public engagement, and a common understanding to ensure a holistic approach to conflict resolution and a durable peace. The IIP functions as a platform to promote peace and non-violent conflict resolution across the world.

The Institute for Regional and International Studies (Bulgaria)

The IRIS initiates, develops and implements civic strategies for democratic politics at the national, regional and international level. The Institute promotes the values of democracy, civil society, freedom and respect for law and assists the process of deepening Bulgarian integration in NATO and the EU.

The European Institute of Romania

EIR is a public institution whose mission is to provide expertise in the field of European Affairs to the public administration, the business community, the social partners and the civil society. EIR’s activity is focused on four key domains: research, training, communication, translation of the EHRC case-law.

The Institute of New Europe (Poland)

The Institute is an advisory and analytical non-governmental organisation active in the fields of international politics, international security and economics. The Institute supports policy-makers by providing them with expert opinions, as well as creating a platform for academics, publicists, and commentators to exchange ideas.

YouTube

Zachęcamy do subskrypcji!

Co dwa tygodnie będziesz otrzymywać aktualizacje dotyczące najnowszych publikacji INE i dodatkowych materiałów.

Najnowsze publikacje

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org
  • Amerykańska strategia w cieniu populizmu i rywalizacji mocarstw
    przez Jakub Graca
    11 stycznia, 2026
  • PRZEGLĄD WYDARZEŃ UE-CHINY GRUDZIEŃ 2025
    przez Mikołaj Woźniak
    11 stycznia, 2026
  • Dyplomacja tylnych drzwi. Dlaczego MSZ stawia na kierowników, a nie na ambasadorów?
    przez Zespół INE
    30 grudnia, 2025

Kategorie

NAJPOPULARNIEJSZE TAGI:

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

Bezpieczeństwo Bezpieczeństwo międzynarodowe Chiny Geopolityka NATO Polityka międzynarodowa Polska Rosja Ukraina Unia Europejska USA

  • About
  • Publications
  • Europe
  • Security
  • O nas
  • Publikacje
  • Europa
  • Bezpieczeństwo
  • Indo-Pacific
  • Three Seas Think Tanks Hub
  • People
  • Contact – Careers
  • Indo-Pacyfik
  • Trójmorze
  • Ludzie
  • Kontakt – Kariera

Financed with funds from the National Freedom Institute - Center for Civil Society Development under the Governmental Civil Society Organisations Development Programme for 2018-2030.

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030.



© 2019-2024 Fundacja Instytut Nowej Europy · Wszystkie prawa zastrzeżone · Wesprzyj nas